زندگی سوی کمال چه كرده ای با ما خبر نداری!؟ http://bourseco.mihanblog.com 2020-04-08T22:02:54+01:00 text/html 2020-04-07T16:11:40+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه با مهربانی حرف دلت را بزن http://bourseco.mihanblog.com/post/851 <div>به نام خدا</div><div><br></div><div>با مهربانی حرف دلت را بزن</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>پرسش:</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>با سلام</div><div>در این مدتی که بخاطر کرونا مجبور هستم در خانه بمانم بیشتر اوقات برای سر گرم شدنم مشغول بازی کامپیوتری و شبکه های مجازی هستم.</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>تا اینکه چند وقت پیش مادرم با عصبانیت آمد و دستگاه بازی را شکست و من هم با عصبانیت او را از اتاقم بیرون کردم و چیزهایی که نباید گفتم.</div><div>وقتی عصبانی می‌شوم دیگر نمیدانم چه می‌گویم .</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>حضرت آقا من می‌دانم نباید به پدر و مادر بی احترامی کرد ولی چه کنم وقتی این طور رفتار می‌کنند از من چه توقعی دارید؟&nbsp;</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>به خودم می‌گویم عذرخواهی نکنم بهتر هست چون من که نمی‌توانم بازیم را ترک کنم لااقل دیگر کاری به من ندارند و دوباره ناراحتی پیش نمی‌‌آید.</div><div>لطفا چاره‌ای جلوی پایم بگذارید.&nbsp;</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>پاسخ:</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>بسمه تعالی</div><div>ای برادر یا خواهر عزیز شما توجه کنید که پدر و مادر، بخصوص مادر چقدر برای حضرتعالی زحمت کشیده‌اند و شما را دوست می‌دارند؛ بخصوص مادر.</div><div>ای عزیز جزای زحمت آنها این است که شما اینطور برخورد کنید؟</div><div>چرا نمی‌آیید او را ببوسید؟</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>دستش را ببوسید و بگوئید "مادر عزیز من چه کنم بیکار هستم، گناهی که انجام نمی‌دهم فقط خودم را مشغول می‌کنم، باید در خانه بمانم، ناچارم، البته شما هم تقصیر ندارید شاید فکر می‌کنید من گمراه می‌شوم، اما اینطور نیست من از خدا می‌خواهم گمراه نشوم. "</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>حال که دستگاه شما شکسته شده البته عصبانی می‌شوید زیرا آن را دوست می‌داشتید، اما حیف انسان نیست که دستگاه کامپیوتری را بهتر از مادر و پدر بداند؟! آیا این زشت نیست؟!</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>ای عزیز بیا و آشتی کن و عذرخواهی کن و با مهربانی حرف دلت را بزن که این کارِ انسان شریف است.</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>یادت نرود که عاق والدین بخصوص دل شکستگی آنها ضررهای بسیاری دارد، ان شاء الله حرف بشنو و توبه کن و دیگر اینگونه با آنها رفتار نکن ماشاءالله، بارک الله.</div><div>سیدعلی محمد دستغیب</div><div>١٧ فروردین&nbsp;</div> text/html 2020-04-07T13:23:32+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۶: اینها واقعاً درك می‌كنند این طور نیست كه این آیات حمل بر مجاز بشود اینها واقعاً تسبیح می‌گویند واقعاً سجده دارد واقعاً تحمید دارند. ممكن نیست چیزی نشانه حق باشد و از شعور بهره‌ای نداشته باشد. درك می‌كنند شفاعت دارند شكایت دارند ناله دارند. http://bourseco.mihanblog.com/post/850 <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">به نام خدا</span></div> <span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">همانند آیه محل بحث آمده در سوره «رعد» این چنین است كه آیه پانزدهم سوره «رعد» این است كه ﴿وَ لِلّهِ یَسْجُدُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ طَوْعًا وَ كَرْهًا وَ ظِلالُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَ اْلآصالِ﴾ یعنی هر كسی كه در آسمان و زمین است خواه و ناخواه سجده می‌كند خدا را و سایه‌های آنها در بامداد و شامگاه هم كه گاهی به طرف مشرق می‌افتد گاهی به طرف مغرب خواه سایه‌های عمودی خواه سایه‌های مبسوط خواه سایه شاخصهایی كه عمودی روی زمین ایستاده است خواه سایه شاخصهایی كه روی دیوار فرو رفته‌اند و ضلع افقی را رسم می‌كنند و مانند آن در افتادن روی زمین اینها ساجد حق‌اند انسان و سایه‌اش هر شاخص و سایه‌اش در پیشگاه حق ساجد است و خاضع چه اینكه در سورهٴ مباركهٴ «نحل» هم مشابه این آمده است منتها آنجا سخن از طوع و كره نیست آیه 48 سوره «نحل» این است كه ﴿أَ وَ لَمْ یَرَوْا إِلی ما خَلَقَ اللّهُ مِنْ شَیْ‏ءٍ یَتَفَیَّؤُا ظِلالُهُ عَنِ الْیَمینِ وَ الشَّمائِلِ سُجَّدًا لِلّهِ وَ هُمْ داخِرُونَ وَ لِلّهِ یَسْجُدُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی اْلأَرْضِ مِنْ دابَّةٍ وَ الْمَلائِكَةُ وَ هُمْ لا یَسْتَكْبِرُونَ﴾ گاهی به صورت ﴿ما فِی السَّماوات﴾ گاهی به صورت ﴿من فِی السَّماوات﴾ همه در پیشگاه حق ساجدند و تخلف در نظام تكوین اصلاً راه ندارد.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: تكویناً كه ساجدند و ما چون از شعور آنها خبر نداریم نمی‌توانیم بگوییم كه آنها سجده ندارند آنها واقعاً درك می‌كنند منتها دركشان نظیر درك انسان نیست درك می‌كنند و چیز می‌فهمند و ساجدند منتها ما درك نمی‌كنیم كه آنها چه می‌كنند مسئله شهادت زمین شكایت زمین همه اینها نشانه آن است كه اینها واقعاً درك می‌كنند این طور نیست كه این آیات حمل بر مجاز بشود اینها واقعاً تسبیح می‌گویند واقعاً سجده دارد واقعاً تحمید دارند اگر زمین یك جماد محض باشد هیچ درك نكند كه نمی‌تواند در قیامت شهادت بدهد یا از كسی شكایت كند یا وسیله شفاعت را فراهم بكند مسجدی كه بالأخره شكایت دارد یا شفاعت دارد واقعاً درك می‌كند این طور نیست كه یك جمادی باشد ممكن نیست چیزی نشانه حق باشد و از شعور بهره‌ای نداشته باشد نشان خدایی است كه علیم است نشانه خدای علیم با علم و آگاهی همراه است اگر نشانه خدای علیم است باید علم را داشته باشد لذا همه اینها چیز می‌فهمند آگاه‌اند باخبرند و انسان از حال آنها بی خبر است و خبری ندارد در اوایل سورهٴ مباركهٴ «بقره» گذشت كه سنگها یكسان نیستند ﴿وَ إِنَّ مِنْها﴾درباره بعضی از دلها فرمود: ﴿ وَ إِنَّ مِنْها﴾ ﴿فَهِیَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً﴾ درباره قلوب فرمود كه بعضی از حجارها هستند كه ﴿وَ إِنَّ مِنْها لَما یَشَّقَّقُ فَیَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ وَ إِنَّ مِنْها لَما یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اللّهِ﴾ ما برای ما این حرفها بیگانه است واقعاً سرّش این است كه سری به این حرفها نزدیم سنگ گریه می‌كند سنگ شهادت می‌دهد سنگ شكایت می‌كند اینها برای ما كه محجوبیم تقریباً ناآشنا است اما ظواهر قرآن كریم این است كه اینها چیز می‌فهمند و ممكن است كه یك آیه ظهور داشته باشد یا ده آیه ظهور داشته باشند یا روایاتی كه در این زمینه وارد شده است سند به تواتر نرسد اما از جمع روایات و آیات به طور یقین می‌شود كشف كرد كه از نظر مسایل دینی اینها چیز می‌فهمند مسئله زمین كه هر روز چند بار می‌گوید «انأ بیت القربه، انأ بیت الوحشه» این همه‌اش حمل بر مجاز نیست زمینی كه قبر مؤمن می‌شود اظهار نشاط می‌كند می‌گوید تو وقتی كه روی من راه می‌رفتی من خوشحال بودم الآن كه در آغوش منی من خیلی مسرورم اینها مجاز نیست ما یك روایت دو روایت بیست روایت سی روایت را حمل بر مجاز بكنیم ولی نمی‌شود با همه این روایات معامله مجاز كرد در شواهد گوناگون در شرایط گوناگون از جمع این روایات به طور اطمینان می‌شود گفت كه منظور آن است اینها درك می‌كنند شفاعت دارند شكایت دارند ناله دارند زمینی كه مؤمن در او عبادت می‌كرد بر او گریه می‌كند این یك روایت است خبر واحد است در این گونه از معارف حجت نیست اما اگر وقتی به صد روایت و دویست روایت رسید در فرازهای گوناگون یك چیز جامعی را تفهیم می‌كند.</span><br> <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><br></span></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><br></span></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;">فایل صوتی و متنی ۱۷۵ سوره مبارکه آل عمران</span></div> text/html 2020-04-07T06:43:18+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۵: تشریعتان باید با تكوینتان باید هماهنگ باشد وگرنه می‌شود ناهماهنگی قانون با نظام تكوین یعنی در جهت خلاف شنا كردن http://bourseco.mihanblog.com/post/849 <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">به نام خدا</span></div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">&nbsp;تشریعتان باید با تكوینتان باید هماهنگ باشد وگرنه می‌شود ناهماهنگی قانون با نظام تكوین یعنی در جهت خلاف شنا كردن لذا به اینها می‌گویند كه همه موجودات را خدا می‌پروراند شما كه از این قانون مستثنا نیستید شما را هم باید خدا بپروراند پرورش شما نظیر پرورش گل و گیاه نیست كه با یك قدری باران و یك قدری آفتاب حل بشود كه شما را اندیشه می‌پروراند شما را قانون می‌پروراند شما از آن جهت كه بدن دارید باران می‌باریم زمین را زرخیز و حاصلخیز می‌كنیم و این مواد طبیعی را به شما می‌دهیم ﴿مَتاعًا لَكُمْ وَ ِلأَنْعامِكُمْ﴾ اما وقتی سخن از قانون و وحی است دیگر ﴿مَتاعًا لَكُمْ وَ ِلأَنْعامِكُمْ﴾ نیست ﴿كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ﴾ نیست وقتی نوبت به دین می‌رسد سخن از تعقل است و تدبر كه مخصوص شما است می‌فرماید شما باید دین از كسی را قبول كنید كه همه در برابر او خاضع‌اند عمده ﴿وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ﴾ مقید شد تقسیم شد به طوع و كره سه چهار طائفه در قرآن كریم بود طائفه سجده است، طائفه تسلیم است طائفه تسبیح است و امثال ذلك كه آنها در بحث دیروز اشاره شد عمده این است كه فرمود خواه و ناخواه حرف خدا را قبول می‌كنند در نظام تكوین كره در مقابل طوع است یعنی با كراهت با بی‌میلی اما كُره در مقابل یُسر است كُره یعنی دشواری سخن از كُره نیست سخن از دشواری نیست سخن از بی میلی است گاهی انسان چیزی را مایل است علاقمند است به او دل بسته است اما یك كاری است برای او دشوار مثل اینكه مادر دوران بارداری را با دشواری طی می‌كند اما به این كار علاقمند است در سوره «احقاف» آیه پانزده فرمود: ﴿وَ وَصَّیْنَا اْلإِنْسانَ بِوالِدَیْهِ إِحْسانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَ وَضَعَتْهُ كُرْهًا وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْرًا﴾ فرمود ما به انسان سفارش كردیم كه پدر و مادرش را گرامی بدارد مادر او دوران بارداری را با كُره گذراند نه با كَره.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: بله آن اكراهی است من الكَره اینجا كُره یعنی دشواری اگر این بی میلی از خارج تحمیل بشود این فشار از خارج تحمیل بشود می‌شود كُره اگر از درون برخیزد می‌شود كَره، كَره یعنی با كراهت و بی میلی مادر نسبت به دوران بارداری كراهت ندارد بلكه كمال علاقه را دارد اما یك فشاری است بر او این كُره است یعنی سخت است نه اینكه او با كراهت بار را بردارد یا با كراهت كودك را بپروراند او با شوق می‌پروراند ولی با سختی و دشورای پس كُره از بحث خارج است می‌ماند كَره، كَره یعنی بی میلی بی میلی دو جور است یك بی میلی مقطعی و موضعی یك بی میلی كلی، بی میلی كلی در جهان اصلاً نیست یعنی وقتی كه انسان از دور این جهان را می‌نگرد می‌بیند یك واحد هماهنگی است كه دارد به مقصد می‌رسد از دور وقتی كل جهان را به عنوان یك واحد می‌نگرد می‌بیند كه همه در خروش‌اند تا به آن مقصد اصلی‌شان برسند از این معنا كه مجموعه جهان به عنوان یك واحد هماهنگ و منسجم مطرح است در سوره «فصلت» آیه یازده این چنین سخن به میان آمد فرمود: ﴿ثُمَّ اسْتَوی إِلَی السَّماءِ﴾ یعنی ذات اقدس الهی اول زمین را گستراند و آماده كرد ﴿ثُمَّ اسْتَوی إِلَی السَّماءِ وَ هِیَ دُخانٌ﴾ مثلاً در حد یك گازی یا مانند آن بود ﴿فَقالَ لَها وَ لِْلأَرْضِ ائْتِیا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ﴾ به زمین و آسمان دستور داد كه خواه و ناخواه بیایید بی‌میل یا با میل بیایید اینها عرض كردند ما می‌آییم و با میل هم می‌آییم نه تنها ما می‌آییم و با میل هم می‌آییم بلكه همه تو را طلب می‌كنند در جواب نگفتند با اینكه ضمیر مؤنث است همه جا ﴿فَقالَ لَها﴾ یعنی للسماء ﴿وَ لِْلأَرْضِ ائْتِیا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قالَتا﴾ تا اینجا سخن از تثنیه است اما در جواب ﴿قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ﴾ نه طائعَین یعنی نه تنها من و رفیقم یعنی من و آسمان یا آسمان نگفت كه من و رفیقم یعنی من و زمین بلكه همه با طوع و رغبت تابع فرمان توییم ﴿قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ﴾ یعنی مشتاقانه می‌آییم اگر سخن از زمین و آسمان است منظور مجموعه نظام هستی است اگر منظور خصوص زمین و آسمان باشد من فی السماء و من فی الارض در كنارش ذكر می‌شود آنجا كه زمین و اهل‌اش آسمان و اهلش جمعاً مرادند تعبیر قرآن آسمان و زمین است آنجا كه منظور خصوص آسمان و خصوص زمین است برای اضافه كردن ساكنان آسمان و زمین من فی السماء اضافه می‌شود من فی الارض اضافه می‌شود و مانند آن پس در این مجموع كسی از دور بخواهد با این مجموع در تماس باشد ببیند یك واحد هماهنگی است كه دارد می‌گردد وقتی وارد این مجموعه شد می‌بیند كه همه دارند می‌گردند اما بعضی‌ها دارند فدای بعضی می‌شوند مثل اینكه یك كارخانه منسجم و منظمی تنظیم شده است كسی از دور كه این كارخانه را نگاه می‌كند می‌بیند واحد منظمی است كه این كارخانه با میل خود تولیداتی دارد وقتی وارد دستگاه كارخانه می‌شود می‌بیند این پیچ ومهره‌ها همه یكسان نیستند بعضی‌ها بعضی را فرسوده می‌كنند بعضی به منزله سنگ زیرین آسیایند تا آن یكی بگردد برای آن كه فرسوده می‌شود كَره است برای آن كه می‌فرساید طوع است یك كَره و طوع نسبی در درون این كارخانه هست وقتی از بیرون آدم نگاه می‌كند می‌بیند این كارخانه در كمال سلامت كارش را انجام می‌دهد ذات اقدس الهی كه خارج سموات و ارض است به كل مجموعه دستور داد بیایید اینها عرض كردند اطاعت وقتی از زبان تك تك مجموعه ما را باخبر می‌كند می‌فرماید اینها دو قسم‌اند بعضی بالطوع‌اند بعضی بالكره اند بعضی روی میل بعضی روی بی میلی حوادث دردناكی كه می‌آید اینها تحمل می‌كنند برای بعضی شیرین است می‌گویند «ما رأیت الا جمیلا» برای بعضی سخت است بعضی‌ها با میل درون بعضی با بی‌میلی درونی ولی همه تابع اند مرض آوردیم یكی می‌گوید ﴿لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ این ﴿قُلْ لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ را همه می‌خوانند اما یك عده با سختی می‌گویند ﴿لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ ولی فكرشان علینا است لام می‌خواند ولی علی تلقی می‌كند ﴿قُلْ لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ لنا می‌خواند ولی آن رنجی كه در درون او است كه اگر دستم رسد كذا و كذا این علی است اما اولیاء الله می‌گویند ﴿لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ لذا از صحنه كربلا هم به عنوان «ما رأیت الا جمیلا» یاد می‌كنند.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">«و الحمد لله رب العالمین»</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"> <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><br></span></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><br></span></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;">فایل صوتی و متنی ۱۷۴ سوره مبارکه آل عمران</span></div> text/html 2020-04-07T05:28:37+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه علاج ترک گناه http://bourseco.mihanblog.com/post/848 به نام خدا<div><div>&nbsp;علاج ترک گناه</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>پرسش:</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>سلام علیکم</div><div>حضرت آیت الله دستغیب در سخرانی خود فرمودند "اگر کسی علم داشته باشد و گناهی را انجام بدهد ولی باخودش فکر کند که بعدا توبه می‌کنم و...&nbsp; این موضوع غروری ایجاد می‌کند که بد است"</div><div>خواستم بدونم چکار کنم اگه دچار چنین اشتباهی شدم.&nbsp;</div><div>&nbsp;چکار کنم که جلو گناه و محرمات قوی‌تر باشم. شخص یک ماه دو ماه رعایت می‌کنه تا می‌خواد یکم عوض بشه و آدمه بهتری بشه برمیگرده سر نقطه اول حتی از قبل هم بدتر میشه.</div><div>درسته شخص نباید ناامید بشه ولی خب تاحالا بیشتر از صد بار این طور شده، من فکر می‌کنم درست و اساسی جلو نرفتم که هر دفعه همه چی خراب میشه.</div><div>لطفا راهنمایی کنید</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>پاسخ:</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>بسمه تعالی</div><div>اضافه کنید شاید در وقت گناه کردن مرگ فرا رسید و یا دیگر موفق به توبه نشود، چه بسا گناه باعث شود که گناهان دیگر را انجام دهد، پناه بر خدا نتیجه آن انکار اصول عقائد خواهد بود.</div><div>بالاخره راه علاج اولا تصمیم شخص مؤمن است؛ که بداند گناه آثار بدی دارد و چه بسا مانند اعتیاد که غالبا فراری از آن نیست خطرناک باشد.</div><div>و ثانیا دائم خود را به خدا بسپارد و از خداوند کمک بخواهد و بعد از هر نماز، بلکه در همه وقت ظاهرا و باطنا بگوید خداوندا کمکم کن، دست مرا بگیر.</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>یقینا خداوند و رسول خدا و ائمه اطهار علیهم السلام کمک می‌کنند.</div><div>خداوند می فرماید:</div><div>یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْکُمْ. (۷، محمد)&nbsp;</div><div>ای کسانی که ایمان آورده اید! اگر خدا را یاری کنید، شما را یاری می کند.</div><div>کمک خداوند تصمیم و خواستن از اوست.</div><div>سیدعلی محمد دستغیب</div><div>١٧ فروردین ١٣٩٩</div><div>ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</div><div>لینک عضویت در کانال واتس‌اپ مرکز نشر آثار و اندیشه های آیت‌الله سید علی‌محمد دستغیب | کانون فرهنگی مسجد قبا</div></div> text/html 2020-04-06T14:23:42+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه بسم الله الرحمن الرحیم حضرت صاحب‌الزمان در هر موضوعی به فریاد دوستانشان می‌رسند مشروط بر آنکه واقعاً به ایشان توجه کنند http://bourseco.mihanblog.com/post/846 <div>به نام خدا</div><div>&nbsp;آیت اللّه سید علی محمد دستغیب:</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>حضرت صاحب‌الزمان در هر موضوعی به فریاد دوستانشان می‌رسند مشروط بر آنکه واقعاً به ایشان توجه کنند.</div><div>وقتی مردم حق را ببینند تسلیم می‌شوند. اوایل انقلاب تا مدت ها اینطور بود، لذا بچه ها با عشق به جبهه می‌رفتند.</div><div>حضرت امام زمان می‌آیند تا مردم را نجات دهند نه اینکه آن ها را بکُشند. فقط عدهٔ قلیلی که بسیار ظلم کرده‌اند و می‌خواهند مانع گرویدن مردم به دین شوند، جلوی حضرت می‌ایستند.</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div><br></div><div>#گزیده_سخنرانی</div><div>#صاحب‌الزمان</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>&nbsp; DastgheibQoba.org</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>@Dastgheibqoba</div> text/html 2020-04-06T14:18:44+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه بسم الله الرحمن الرحیم عمر با برکت http://bourseco.mihanblog.com/post/844 <div>&nbsp;به نام خدا</div><div>عمر با برکت</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>خوب است انسان از این زندگانی دنیویی در&nbsp; جهت كسب معرفت پروردگار و محبّت ائمه اطهار باشد و نه به جهت پاره كردن مشتى لباس و پركردن ظرف شكم. اگر هدف این باشد، عمر بركت مى‌یابد و تقاضاى اضافه شدن آن آرزویى الهى مى‌گردد.</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>لازم است نگاه انسان به لحظات عمر و سختى‌ها موجود در آن نگاه ابزارى جهت بالا رفتن ظرفیت و كسب معنویت بیشتر باشد و هرگز نباید با بروز هر ناراحتى كفران نعمت كند و آرزوى مرگ نماید.</div><div><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div>حضرت آیت الله نجابت تقاضا كرده بودند 63 سال عمر كنند اما در همان سن فرمودند، از خدا خواسته‌ایم تا ده سالى به عمرمان بیفزاید جهت كسب محبّت بیشتر به اهل بیت و سرانجام نیز در سن 72 سالگى به دیدار یار شتافتند.</div><div>حضرت آیت الله سید علی محمد دستغیب در تفسیر دعای جامعه کبیره</div><div>https://chat.whatsapp.com/IKohTDr9Q5bCxtXR3DarL7</div><div><br></div> text/html 2020-04-05T17:22:42+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۴: در حالی كه سراسر جهان مسلمان‌اند ما موجود كافر در جهان تكوین نداریم ﴿وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ﴾ این اسلام همان انقیاد است هیچ موجودی نیست كه مسلم و منقاد نباشد ﴿وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ طَوْعًا وَ كَرْهًا وَ إِلَیْهِ یُرْجَعُونَ﴾ http://bourseco.mihanblog.com/post/842 <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><br></span></div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">به نام خدا</span></div>در حالی كه سراسر جهان مسلمان‌اند ما موجود كافر در جهان تكوین نداریم ﴿وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ﴾ این اسلام همان انقیاد است هیچ موجودی نیست كه مسلم و منقاد نباشد ﴿وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ طَوْعًا وَ كَرْهًا وَ إِلَیْهِ یُرْجَعُونَ﴾.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: تكوینی چون نظام غیر انسانی نظام تكوینی است یعنی دریاها، درختها، سنگها، آسمانها و زمین و هر موجود ذی شعور و غیر ذی شعور این منقاد حق است این اسلام، اسلام عمومی است كه ﴿وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ﴾ همان تسبیح است كه ﴿یُسَبِّحُ لِلّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی اْلأَرْضِ﴾ همان سجده است كه ﴿یَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی اْلأَرْضِ﴾ همان طوع و اطاعت است كه ﴿وَ لِْلأَرْضِ ائْتِیا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ﴾.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: نه، اسلام تكوینی را پذیرفته‌اند همه‌شان اما این قرآن این ولایت، این امامت، این معرفتی كه انسان دارد این درجه را آنها توان تحمل نداشتند وگرنه همه آیاتی كه در چهار پنج طایفه خلاصه می‌شود دلالت دارد كه سراسر جهان مطیع حق‌اند هم آیات تسبیح كه به صورت سبح، یسبح و امثال ذلك فراوان آمده كه سراسر جهان تسبیح گوی حق است و جامع همه اینها آیه سوره «اسراء» است كه ﴿وَ إِنْ مِنْ شَیْ‏ءٍ إِلاّ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ﴾ این مال یك طائفه از آیات كه فراوان‌اند درباره تسبیح طائفه دیگر آیات سجده‌اند كه ﴿یَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی اْلأَرْضِ﴾ قریب به این مضمون در چند جا آمده كه هر چه در جهان هست در پیشگاه خدا ساجد است طائفه دیگر آیه اسلام است كه اسلم، یسلم هر موجودی كه در آسمان و زمین مسلم است یعنی منقاد است گردن نهاده به حكم خدا طائفه رابعه طائفه اطاعت است كه سراسر موجودات آسمان و زمین مطیع حق‌اند ﴿ثُمَّ اسْتَوی إِلَی السَّماءِ وَ هِیَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِْلأَرْضِ ائْتِیا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ﴾ خداوند به آسمان و زمین فرمود بیایید بی‌میل یا با میل یعنی خواه و ناخواه ﴿طَوْعًا أَوْ كَرْهًا﴾ یعنی خواه و ناخواه باید بیایید عرض كردند ما خواه می‌آییم نه خواه و ناخواه ﴿قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ﴾ نه «اتینا طائعَین» اینها تثنیه‌اند اما در هنگام جواب به جمع جواب دادند یعنی ما به همراه همه این قافله در حركتیم ﴿أَتَیْنا طائِعینَ﴾.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: چون اگر در خلاف جهت بردن باشد این دیگر طوع نیست یعنی هر موجودی را در همان راهی كه با آن راه هماهنگ است رهبری می‌كند نظام جهان با محبت و تسخیر اداره می‌شود نه با شتاب و فشار و قهر و قسر مانند آن هر موجودی یك هدفی دارد یك راهی دارد ذات اقدس الهی آن موجود را با طی آن راه به همان هدف می‌رساند.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: نه منقاد تكوینی كه هست انسان چه كافر چه غیر كافر منقاد تكوینی كه هست یعنی این چنین نیست كه بخواهد در جهان زندگی كند بدون تغذیه یا هر چه را بتواند بخورد این طور نیست این بدون تغذیه نمی‌شود بدون آشامیدنی نمی‌شود بدون خواب نمی‌شود بدون مسكن نمی‌شود هر طوری كه این دستگاه گوارش او می‌خواهد او برابر همان آن خواسته دستگاه گوارش زندگی می‌كند منتها در بیان تشریع دو گونه فرض هست انسان بدون خواب نمی‌شود باید بخوابد اما جای غصبی یا جای مباح؟ تشریع برای تنظیم این كارها است یعنی همه این كارها را باید با آن مصداق حلال‌اش انجام داد در تشریع عصیان‌پذیر است یعنی انسان نمی‌تواند بگوید من می‌خواهم طوری زندگی كنم كه غذا نخورم اصلاً مثل فرشته این نمی‌شود این منقاد حق است خداوند او را درباره پیامبر به دیگران هم فرمود درباره پیامبر فرمود: ﴿وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَدًا لا یَأْكُلُونَ الطَّعامَ﴾ انسان نمی‌تواند با این تكوین مخالفت كند كه بگوید من مثل فرشته می‌خواهم زندگی كنم می‌خواهم یك هشتاد، نود سال زندگی كنم آب ننوشم غذا نخورم و نخوابم مثل فرشته این نمی‌شود اینجا مسلم و منقاد است این اسلام تكوینی است اما برای رفع نیازهای خود دو تا فرض دارد ﴿إِنّا هَدَیْناهُ السَّبیلَ﴾ این یك لیوان آبی را كه باید بنوشد دو تا مصداق دارد یك حلال دارد یك حرام آن نانی كه باید بخورد دو مصداق دارد حلال دارد و حرام تشریع برای آن است كه این قوانین اعتباری را هماهنگ با آن قوانین تكوینی بكنند اینجا است كه انسان احیاناً عده‌ای مسلمانند عده‌ای كافرند در نظام تشریع و خداوند انسان را كه با اعتبارات و قوانین كار می‌كند طوری پرورانده كه نظام تشریع او هماهنگ با تكوین باشد در اینجا است كه جا برای عصیان است آن وقت انسان در این مورد كه معصیت بكند می‌فرماید كه شما معصیت می‌كنید كسی را كه همه حرف او را گوش می‌دهند حتی خود شما به كافر می‌فرماید شما در نظام تكوین حرف او را گوش می‌دهی همه حرف او را گوش می‌دهند در نظام تشریع هم باید حرف او راگوش بدهید.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">«و الحمد لله رب العالمین»</span><div><br></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;">فایل صوتی و متنی ۱۷۳ سوره مبارکه آل عمران</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"> </div> text/html 2020-04-05T17:09:46+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۳: فرشته ها باعث شرک نیستند. فرشته‌ها عرض می‌كنند اینها ﴿كانُوا یَعْبُدُونَ الْجِنَّ﴾ ما را عبادت نمی‌كردند جن و شیطان را عبادت می‌كردند چون ما كه نگفتیم فرشته را بپرستید شیطان به اینها گفت كه فرشته را بپرستید. http://bourseco.mihanblog.com/post/841 <div>به نام خدا</div>و بالاتر از همه اینها آنچه كه در جریان فرشته‌ها آمده در سوره «انبیاء» آیه 21 به بعد سخن كسانی كه درباره فرشته‌ها گفتند اینها فرزندان خدایند مطرح است و تخطئه می‌شود آنهایی هم كه فرشته پرستی را ترویج كردند حرفهای آنها هم ابطال می‌شود آیه 26 سوره «انبیاء» این است ﴿وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَدًا سُبْحانَهُ﴾ برای ابطال این گروه از وثنیین اول تسبیح طرح می‌شود یعنی او منزه از آن است كه شریك داشته باشد ﴿سُبْحانَهُ﴾ او منزه از آن است كه فرزندی اتخاذ كرده باشد و فرشته‌ها فرزندان خدا نیستند ﴿بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ﴾ آن‌گاه فرمود: ﴿یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلاّ لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ﴾ یعنی ذات اقدس الهی آمر است و سابق اینها مأموراند و مسبوق و خداوند محیط به اینها است جلوی اینها و پشت سر اینها را می‌داند و اینها هیچ حق شفاعتی ندارند مگر كسی را كه دین‌اش مرضی حق باشد و این فرشتگان از ترس خدا در هراسند آن‌گاه در آیه 29 همین سوره «انبیاء» این چنین فرمود: ﴿وَ مَنْ یَقُلْ مِنْهُمْ إِنّی إِلهٌ مِنْ دُونِهِ فَذلِكَ نَجْزیهِ جَهَنَّمَ كَذلِكَ نَجْزِی الظّالِمینَ﴾ گروهی كه فرشته‌ها را می‌پرستیدند در قیامت خداوند از فرشته‌ها سؤال می‌كند آیا آنها شما را عبادت می‌كردند فرشته‌ها عرض می‌كنند اینها ﴿كانُوا یَعْبُدُونَ الْجِنَّ﴾ ما را عبادت نمی‌كردند جن و شیطان را عبادت می‌كردند چون ما كه نگفتیم فرشته را بپرستید شیطان به اینها گفت كه فرشته را بپرستید اینها حرف شیطان را گوش دادند چون حرف شیطان را گوش دادند حرف جن را عبادت كردند علی‌ای‌حال فرشته منزه از آن است كه یك چنین سخنی داشته باشد ولی اگر هم فرشته بر فرض محال مردم را به شرك دعوت بكند جزای او جهنم است با اینكه ذات اقدس الهی خودش تصدیق كرد در آیه 27 همین سوره كه اینها هرگز حرفی را بدون اذن حق نمی‌زنند ﴿لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ﴾ عصمت آنها را با این بیان امضا كرده است ولی برای عظمت مسئله به عنوان جمله شرطیه این‌چنین یاد كرد كه هر كدام از اینها بگویند ما را عبادت كنید جزای او جهنم است پس به صورت جمله شرطیه سخن گفتن درباره انبیا هم روا است درباره فرشته‌ها هم رواست بلكه درباره ذات اقدس الهی هم رواست چون قضیه شرطیه صدق‌اش به تلازم مقدم و تالی است نه به تحقق مقدم بنابراین این جمله ﴿فَمَنْ تَوَلّی بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ﴾ این دلیل نیست كه این ﴿وَ إِذْ أَخَذَ اللّهُ میثاقَ النَّبِیِّینَ﴾ یعنی میثاق الامم للنبیین <div><br></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;">فایل صوتی و متنی ۱۷۳ سوره مبارکه آل عمران</span></div> text/html 2020-04-05T05:05:12+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۲: انواع پیمان‌هایی که خدا از انبیا، علما و انسان‌ها گرفت. شاهد بودم انسان‌ها به خود، انبیا به امت خود، پیامبر ما به انبیا و امم و خدا به همه http://bourseco.mihanblog.com/post/840 <span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">عوذ بالله من الشیطان الرجیم</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">بسم الله الرحمن الرحیم</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">﴿وَ إِذْ أَخَذَ اللّهُ میثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ ءَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِكُمْ إِصْری قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشّاهِدینَ ﴿81﴾ فَمَنْ تَوَلّی بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ ﴿82﴾</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">ظاهر این كریمه آن است كه خداوند از انبیا (علیهم السلام) و از امم آنها پیمان گرفت كه اگر قرآن نازل شد و وجود مبارك پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) ظهور كرد آنها قرآن را به عنوان كتاب آسمانی بپذیرند و وجود مبارك حضرت را به عنوان رسول خاتم قبول كند این پیمان به وسیله انبیا هم از انبیا گرفته شد هم از امتها آن‌گاه برای تأكید این پیمان خداوند به انبیا می‌فرماید كه به مردم بگویید آیا اقرار كردید و اعتراف نمودید مردم هم اقرار كردند آن‌گاه خدا فرمود شما شاهد باشید نسبت به یكدیگر گواه باشید و من هم گواهم پس پیمان گیرنده خدا، پیمان سپرنده انبیا و امتها محور پیمان هم قرآن و وجود مبارك پیغمبر خاتم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) و شرایط پیمان و دستور تعهد هم این است كه به پیغمبر خاتم ایمان بیاورند او را یاری كنند و تعظیم‌اش را حفظ كنند و روی این پیمان اقرار دارند و براساس این پیمان هم گواه یكدیگر بودند و خدا هم گواه است این ظاهر كریمه، پیمانی كه خداوند از انسانها گرفت تقریباً به سه قسم تقسیم می‌شود یك پیمان عمومی است كه از هر انسان مكلفی پیمان گرفته است گاهی به صورت ﴿وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلی﴾ است كه این یك پیمان عامی است و همه هم اقرار كردند به ربوبیت حق تعالی و عبودیت خودشان این پیمان عام است حالا این پیمان به زبان عقل است به زبان فطرت است به زبان وحی است در عالم طبیعت هست یا در ملكوت هست بالأخره یك پیمانی است كه از همه گرفته شد و هیچ كسی بدون تعهد نیست و آنچه كه در سورهٴ مباركهٴ «یس» آمده است ﴿أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَیْكُمْ یا بَنی آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّیْطانَ﴾ ظاهراً ناظر به این عهد و میثاق عمومی است پیمان دیگر از خصوص انبیا (علیهم السلام) گرفته شده كه انبیا تعهد سپردند كه حافظان دین الهی و مبلغان راستین صدای وحی باشند نظیر آنچه كه در سوره «احزاب» آیه هفت آمده است ﴿وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیِّینَ میثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهیمَ وَ مُوسی وَ عیسَی ابْنِ مَرْیَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ میثاقًا غَلیظًا﴾ این آیه ناظر به میثاقی است كه از انبیا گرفته شده فرمود ما از همه انبیا تعهد گرفتیم به طور عموم و از این پنج نفر به طور خصوص تعهد دیگر گرفتیم یعنی همان تعهد را به طور خصوص گرفتیم ﴿وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیِّینَ میثاقَهُمْ﴾ همه انبیا چه اولوالعزم چه غیر اولوالعزم بعد فرمود: ﴿وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهیمَ وَ مُوسی وَ عیسَی ابْنِ مَرْیَمَ﴾ كه این پنج پیامبر اولوالعزم را جداگانه یاد می‌كند اینها یك خصوصیت جهانی دارند لذا یك تعهد بیشتری را باید بسپارند ﴿وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ میثاقًا غَلیظًا﴾ خود میثاق آن عهد محكم است و اگر به وصف غلظت شدت و موصوف بشود یقیناً شدت بیشتری را به همراه دارد انبیا یك پیمان خاصی سپردند اولوالعزم یك پیمان اخصی سپردند كه حافظان دین الهی باشند این غیر از آن پیمان عام مشتركی است كه خدا را عبادت كند و به ربوبیت حق اقرار كند و به عبودیت خود اعتراف كند.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: بله از هر پیامبری</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: بله از همه پیمان گرفت در جریان آن پیمان عام هم از همه جداگانه پیمان گرفت یعنی تك تك افراد را در آن نشئه احضار كرد ﴿وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ﴾ یك پیمان عامی كه از جامعه پیمان گرفته باشد كه نیست در آن پیمان عمومی هم از تك تك افراد پیمان گرفته است تك تك افراد اقرار كردند به ربوبیت حق و عبودیت خودشان در مرحله‌ای كه از انبیا (علیهم السلام) پیمان می‌گیرد از تك تك اینها پیمان می‌گیرد منتها از انبیای غیراولوالعزم در یك حدی و از انبیای اولوالعزم در یك حد شدیدتری از تك تك اینها تعهد گرفتند ﴿وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ میثاقًا غَلیظًا﴾ اینها كه پیمان اخص است آن پیمان اعم و عام است كه از همه مردم گرفته‌اند در این خلال یك پیمان خصوصی هم هست كه نه به عمومیت پیمان اول است نه به اخصیت پیمان سوم این پیمانی است كه از علما گرفته نظیر آیه 187 سوره «آل عمران» فرمود: ﴿وَ إِذْ أَخَذَ اللّهُ میثاقَ الَّذینَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَیِّنُنَّهُ لِلنّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلیلاً فَبِئْسَ ما یَشْتَرُونَ﴾ فرمود خداوند از كسانی كه به آنها كتاب داده شد تعهد گرفت كه این كتاب آسمانی را به طور صریح با حفظ امانت برای مردم تفسیر و تبیین كنید این تعهد را از انبیا را نگرفت كه آن تعهد انبیا تعهد اخص است و این تعهد را از همه بنی آدم نگرفت چون همه بنی آدم قدرت تبیین كتاب ندارند این تعهدی است كه از علما گرفته است نظیر تعهدی كه در خطبه شقشقیه از علما به میان آمده است كه فرمود: «أَخَذَ اللَّهُ عَلَی الْعُلَمَاءِ أَنْ لا یُقَارُّوا عَلَی كِظَّةِ ظَالِمٍ، وَ لا سَغَبِ مَظْلُومٍ» این یك تعهد خصوصی است كه نه به وسعت تعهد عام است نه به تنگنای تعهد اخص هیچ كسی حق ندارد كه شاهد شكمبارگی اغنیاء و گرسنگی فقرا باشد ایمان اقتضا می‌كند كه انسان این معنا را امضا نكند ولی این معنا از توده مردم به نحو عام تعهد گرفته شد از انبیا (علیهم السلام) به نحو اخص و از علما به نحو خاص بالأخره در یك موطنی علما این تعهد را سپرده‌اند ولو ناظر به شواهد دیگر نباشد ما دلیل دیگری بر این تعهد خصوصی اقامه نكنیم خود بیان حضرت می‌شود سند معلوم می‌شود كه علما به وسیله ائمه (علیهم السلام) مكلف شدند كه این تكلیف خاص را اعمال كنند «أَخَذَ اللَّهُ عَلَی الْعُلَمَاءِ أَنْ لا یُقَارُّوا عَلَی كِظَّةِ ظَالِمٍ، وَ لا سَغَبِ مَظْلُومٍ» ولی در جریان تفسیر و تبیین كتاب آیه 187 سورهٴ مباركهٴ «آل عمران» دلالت خوبی دارد كه این میثاق میثاقی نیست كه از توده مردم گرفته باشند چه اینكه میثاقی نیست كه مربوط به خصوص انبیا باشد (علیهم السلام) بلكه میثاقی است كه از علما و مجتهدان صاحبان دین این تعهد گرفته شد ﴿وَ إِذْ أَخَذَ اللّهُ میثاقَ الَّذینَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَیِّنُنَّهُ لِلنّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ﴾ همان علمایی كه تعهد سپردند به جای تفسیر و تبیین كتاب او را كتمان كردند یا پشت سرشان انداختند و با این دنیایی را خریدند كه متاع اندك است ﴿فَبِئْسَ ما یَشْتَرُونَ﴾ این سه تعهد هست در آیه محل بحث یك تعهد جامعی است غیر از آیه محل بحث قرآن درباره تعهدی كه از بنی اسرائیل گرفته است اعم از یهودیها و مسیحی‌ها و هم چنین تعهدی كه از خصوص مسیحی‌ها گرفته است آنها را هم یادآور می‌شود در سورهٴ مباركهٴ «مائده» بخشی از تعهدات مربوط به بنی اسرائیل را ذكر می‌كند آیه دوازده به بعد سوره «مائده» دو سه بار سخن از میثاقی است كه بنی اسرائیل سپرده‌اند آیه دوازده سوره «مائده» این است كه ﴿وَ لَقَدْ أَخَذَ اللّهُ میثاقَ بَنی إِسْرائیلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَیْ عَشَرَ نَقیبًا﴾ ما از بنی اسرائیل تعهد خاص گرفتیم در عمل به تورات در ایمان به تورات و حفظ مواهیب تورات‌ایم بعد در آیه سیزده می‌فرماید كه ﴿فَبِما نَقْضِهِمْ میثاقَهُمْ لَعَنّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِیَةً یُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمّا ذُكِّرُوا بِهِ وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلی خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلاّ قَلیلاً مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اصْفَحْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ﴾ كه این ناظر به نقض میثاق یهودیها است و آن پیامدهای تلخی كه دامنگیر اینها شد در آیه چهارده همان سوره «مائده» میثاق مسیحی‌ها را ذكر می‌كند می‌فرماید: ﴿وَ مِنَ الَّذینَ قالُوا إِنّا نَصاری أَخَذْنا میثاقَهُمْ﴾ خب، پس گذشته از آن مواثیق عام از این امتها هم میثاقهای خاص اخذ شده است در آیه محل بحث می‌فرماید ما از انبیا و امم از همه اینها میثاق گرفتیم كه اگر پیامبری آمد و قرآنی آورد شما ایمان بیاورید و از او حمایت كنید ﴿وَ إِذْ أَخَذَ اللّهُ میثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ﴾ یعنی به انبیا فرمود از شما مستقیماً و از امتهای شما به وسیله شما به طور غیر مستقیم پیمان گرفتیم كه ﴿ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ﴾ اگر پیامبری آمده با این خصوصیات كه خطوط كل حرفهای شما را تصدیق می‌كند ﴿لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ﴾ هم به او ایمان بیاورید و هم از او حمایت بكنید مؤمن به او باشید و ناصر او باشید بعد خداوند به زبان انبیا به همه اینها به انبیا بلاواسطه به مردم مع الواسطه فرمود: ﴿ءَ أَقْرَرْتُمْ﴾ نظیر همان اخذ میثاق عامی كه ﴿الَسْتُ بِرَبِّكُمْ﴾ در كنارش هست ﴿قالوا بلی﴾ اینجا هم می‌فرماید: ﴿ءَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِكُمْ إِصْری﴾ آیا قبول كردید و این اصر و تعهد شدید مرا گرفتید مستمسك شدید به این اسم، اسم همان میثاق اكید است همان عهد اكید است عهد اكید را می‌گویند؟ میثاق و اصر فرمود این میثاق من را پذیرفتید اخذ كردید استمساك نمودید ﴿قالُوا أَقْرَرْنا﴾ بله اقرار داریم اعتراف داریم نظیر ﴿قالوا بلی﴾ در آیه ﴿أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ﴾ آن‌گاه فرمود: ﴿قالَ فَاشْهَدُوا﴾ پس شاهد باشید شاهد یكدیگر باشید گواه باشید علیه یكدیگر كه همه‌تان اقرار كردید ﴿وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشّاهِدینَ﴾ من هم شاهد اقرار شمایم شاهدم كه شما اعتراف كردید در آیه الست در آنجا اقرار با شهود همراه است ﴿وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ﴾ یعنی همه این افراد را در آن نشئه حالا نشئه فطرت است یا عقل است یا وحی است یا ملكوت است اؤ ما شئت فسمه در آن نشئه همه اینها را احضار كرد و هر كسی را به خودش نشان داد هر كسی را شاهد بر خودش كرد گفت خودت را ببین سر ما را خم كرد ما را نشان خودمان داد الآن ما سر به هواییم و خود را فراموش كرده‌ایم ﴿نَسُوا اللّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ﴾ در آن لحظه خدا سر ما را خم كرد به خود ما نشان داد از ما سؤال كرد چه می‌بینی گفتیم ربوبیت تو و عبودیت خود را می‌بینیم چون اگر كسی حقیقتاً خود را بیابد می‌بیند بسته به او است این غفلت پذیر نیست اگر خود را فراموش كرد ارتباط با خدا هم از یادش می‌رود در آن لحظه خدا ﴿أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ﴾ مثل اینكه كسی را مصحح ورقه امتحانی خودش قرار بدهند بگویند این ورقه‌ات خودت تصحیح بكن او به عجزاش اعتراف می‌كند در آن لحظه ما را به خود ما نشان دادند سؤال كردند چه می‌بینی گفتیم ربوبیت خدا و عبودیت خود همین آنجا خود ما شاهدیم ﴿أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلی﴾ فرمود این كار را ما كردیم كه شما نگویید ما خودمان را فراموش كردیم یا پیمانی نسپردیم و مانند آن اما در اینجا می‌فرماید ﴿ءَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِكُمْ إِصْری﴾ آیا اقرار كردید كه به پیامبر ایمان بیاورید و از او حمایت بكنید و تعهد مرا گرفتید یا نه؟ ﴿قالُوا أَقْرَرْنا﴾ آن‌گاه ‌فرمود: ﴿فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشّاهِدینَ﴾ شما شاهد یكدیگر باشید و من هم شاهد همه هم انبیا شاهد شما باشند هم شما شاهد یكدیگر باشید و هم من شاهد كل در آن بخش از قرآن كه ظاهراً در سوره «نساء» است كه ﴿جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهیدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلی هؤُلاءِ شَهیدًا﴾ یا﴿...﴾ معلوم می‌شود هر امتی یك شهیدی دارد شاهدی دارد به نام پیامبر آن امت و وجود مبارك پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) شهید شهدا است ﴿وَ جِئْنا بِكَ عَلی هؤُلاءِ شَهیدًا﴾ ﴿جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهیدٍ﴾ كه شهید هر امت همان پیامبر آن امت است كه شاهد اعمال آنها است و تو را ما شهید بر آنان قرار دادیم نه بر امم به تنهایی هم بر انبیا هم بر امم آن وقت وجود مبارك پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) می‌شود شهید شهداء ﴿وَ جِئْنا بِكَ عَلی هؤُلاءِ﴾یعنی «علی هولاء شهود» ﴿ شَهیدًا﴾ قهراً هم او شاهد شهدا است هم شاهد مشهود علیهم است در اینجا وجود مبارك پیغمبر هم شهید است انبیا هم شهیدند و مردم هم نسبت به هم شاهدند و آن كه شاهد مطلق است و شاهد كل خدا است كه فرمود: ﴿وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشّاهِدینَ﴾ این تنزل ذات اقدس حق است در مقام فعل فرمود منم جزء شاهدانم كه شما تعهد سپردید پس هیچ راه برای انكار نیست.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: عالم ذریه بله</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش:...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: آن در همین اوائل سورهٴ مباركهٴ «آل عمران» بحث‌اش گذشت كه این شهادت خدا به چه معنا است شهادت فرشته‌ها به چه معنا است و شهادت علما به چه معنا است آن هم درباره توحید است نه میثاق و امثال ذلك در آنجا شهادت به توحید از ذات اقدس الهی به یك معنای خاص است كه آن آیه هجده سوره «آل عمران» است كه قبلاً بحث‌اش گذشت ﴿شَهِدَ اللّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِمًا بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْعَزیزُ الْحَكیمُ﴾ آیا این شهادت فعلی است یا شهادت قولی است خدا قولاً شهادت داد فرمود: ﴿لا إِلهَ إِلاّ أَنَا﴾ كه این ادعا است با شهادت آمیخته شده یا نه اصلاً الوهیت شهادت به وحدانیت می‌دهد خدایی شاهد به وحدانیت است نمی‌شود موجودی خدا باشد و شهادت ندهد خدایی دو برنمی‌دارد كه الوهیت شهادت به وحدانیت می‌دهد قهراً آن ﴿قائِمًا بِالْقِسْطِ﴾ هم كه وصف فعلی است شاید شهادت به این معنا را تأیید كند شهادت ملائكه بر وحدانیت حق به یك معنا است و شهادت اولوالعلم هم به یك معنا است كه ابراهیم خلیل (سلام الله علیه) فرمود: ﴿و انأ من الشاهدین﴾ یعنی وقتی كه بحث توحید را طرح می‌كند می‌فرماید من هم از شاهدینم این در سوره «شعراء» یا «قصص» هست من هم از شاهدینم یعنی در ردیف آن ملائكه‌ام كه شهادت به وحدانیت حق می‌دهم اما اینجا كه مسئله سپردن میثاق است تعهدی است كه خداوند از انبیای قبلی گرفته درباره خاتم انبیا چون هر پیامبری موظف است دو كار داشته باشد یكی اینكه نسبت به گذشته تصدیق داشته باشد نسبت به آینده تبشیر مگر خاتم انبیا (علیهم الصلاة و علیهم السلام) كه چون خاتِم و خاتم است آینده‌ای ندارد فقط كار او تصدیق جمیع انبیای قبلی است و امت او هم كارشان همین است كه ﴿لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ﴾ وظیفه امتهای اسلامی است.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: بله دیگر آنكه البته آنكه مربوط به امامت است</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: نه یعنی اگر هر عصری پیامبر آمد شما باید ایمان بیاورید از همه انبیا ایمان گرفت برابر آیه سوره «احزاب» كه ایمان اخص است فرمود: ﴿وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیِّینَ میثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهیمَ وَ مُوسی وَ عیسَی ابْنِ مَرْیَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ میثاقًا غَلیظًا﴾ در این آیه از هر پیامبری میثاق می‌گیرند كه هر وقت پیامبری آمد شما تصدیق بكنید خواه بعد از شما خواه در زمان شما اگر بعد از شما است كه تكلیفی ندارید فقط به امتها باید تعلیم بدهید اگر در زمان شما است كه خب ایمان بیاورید نظیر اینكه لوط به حضرت ابراهیم ایمان آورد فرمود :﴿فَ‏آمَنَ لَهُ لُوطٌ﴾ لوط پیغمبر است حضرت ابراهیم پیغمبر است این پیامبر به آن پیامبر ایمان می‌آورد هارون پیامبر است موسی پیامبر است (علیهم السلام) این یكی به او ایمان می‌آورد فرمود از همه انبیا تعهد گرفتیم كه اگر كسی با این خصوصیات آمد به ﴿لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ﴾.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: نه از اطلاق آیه ندارد كه اگر شما رفتید به امتها بگویید كه به پیامبر ایمان بیارود كه</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: بله دیگر شما باید سمت را به او بسپارید</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: چرا اگر خاتمی آمد</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: همان دیگر قبل از آمدن پیمان می‌گیرند كه اگر آمد شما ایمان بیاورید.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: نه از ثم مترتب بر اتیان ایتاء كتاب است فرمود: ﴿وَ إِذْ أَخَذَ اللّهُ میثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ﴾ ما از همه انبیا به اینها كتاب و حكمت دادیم تعهد گرفتیم كه اگر پیامبری با این نشانه آمد به او ایمان بیاورید و او را یاری كنید حالا اگر در زمان حضور و ظهورشان بود فوراً باید ایمان بیاورند اگر بعد از رحلت اینها بود اینها باید قبل از رحلت مردم را توجیه كنند این میثاق است كه همه سپردند.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: مثل تكلیف دیگر عصمت كه مانع تكلیف نیست اینها یقیناً مكلف‌اند و یقیناً هم عمل می‌كنند ولی مكلف‌اند تعهد سپردند تا اسوه برای دیگران باشند دیگر ﴿وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِكُمْ إِصْری قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشّاهِدینَ﴾ آن‌گاه فرمود: ﴿فَمَنْ تَوَلّی بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ﴾ اگر كسی بعد از حضور در صحنه میثاق و بعد از اقرار و اعتراف و بعد از انجام مراسم استشهاد و شهادت متقابل كه شاهدان هم بودند و انبیا شاهد آنها بودند و من هم شهید شهداء بودم اگر با گذشت همه این مراحل كسی اعراض كند ﴿فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ﴾ اینها ممحض در فسق‌اند كه فسق فسق كامل است.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">«و الحمد لله رب العالمین»</span> <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><br></span></div><div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">.</span></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;">فایل صوتی و متنی ۱۷۱ سوره مبارکه آل عمران</span></div></div> text/html 2020-04-04T12:59:25+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۱: توسل به ائمه (علیهم السلام) تبرك به مزارشان همین است اینها به منزله شمس معنوی این نظام هستی‌اند همان طوری كه ذات اقدس الهی این شمس ظاهر را خودش اداره كرده خودش نور داده http://bourseco.mihanblog.com/post/839 <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">به نام خدا</span></div> <span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">&nbsp;توسل به ائمه (علیهم السلام) تبرك به مزارشان همین است اینها به منزله شمس معنوی این نظام هستی‌اند همان طوری كه ذات اقدس الهی این شمس ظاهر را خودش اداره كرده خودش نور داده این شموس باطنه هم به شرح ایضاً توسل بیش از این نیست كسی كه شبانه‌روز دارد با جهان خارج كار می‌كند و متوسل می‌شود به این علل و اسباب مادی او چگونه می‌تواند از توسلهای معنوی جلوگیری كند مگر هیچ انسان عاقلی كه تشنه شد می‌گوید من آب نمی‌خورم برای اینكه خدا ساقی است و هیچ موحدی هم نمی‌گوید كه آب ساقی است می‌گوید ﴿یُطْعِمُنی وَ یَسْقینِ﴾ كنار سفره می‌نشیند می‌گوید «الحمدلله الذی اكرمنا و اطمعنا» خب نان كه سیر نمی‌كند مطعم خدا است یك موحد كه گرسنه است واقعاً به سراغ نان می‌رود یك عطشان كه تشنه است واقعاً به سراغ آب زلال می‌رود و عقیده‌اش هم این است كه ذات اقدس الهی اینها را وسیله برای رفع گرسنگی و رفع تشنگی قرار داد همین التجاء ما به ائمه معصومین هم همین است اینها آب حیات‌اند اینها شمس حقیقت‌اند همین است تا یك آیه‌ای درباره شرك سخن می‌گوید این المنار سرمی‌آورد كه این توسل را می‌خواهند نفی كند پس توسل باید معنایش معلوم بشود چیست تبرك باید معنایش معلوم بشود چیست آن كاری كه در جاهلیت بود كه می‌گفتند ﴿ما نَعْبُدُهُمْ إِلاّ لِیُقَرِّبُونا إِلَی اللّهِ زُلْفی﴾ واقعاً این بتها را عبادت می‌كردند و از این بتها واقعاً كار می‌خواستند می‌گفتند خداوند كار را به این بتها واگذار كرده منتها این چوبها و سنگهای دست‌تراش اینها تمثال و مجسمه‌های بتهای اصیل اینها بود حالا یا اینها انسانهای بزرگ را می‌پرستیدند یا فرشته‌ها را یا ستاره‌ها را بالأخره برای آن معبودهای خود یك مجسمه‌هایی ساختند كم كم این مجسمه‌ها پیششان مقدس شد آنها واقعاً این وسایط را عبادت می‌كردند اولاً و اینها را در تأثیر رسانی مستقل می‌دانستند ثانیاً قرآن كریم آمده اسلام آمده گفته كه عبادت مخصوص خدا است اولاً و غیر خدا فرشتگان ملائكه، انبیا، اولیا معصومین (علیهم السلام) واسطه‌اند و این وساطت هم به اذن الله است نه بالاستقلال ثانیاً همان طوری كه در قیامت جریان شفاعت این چنین است كه ﴿مَنْ ذَا الَّذی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّ بِإِذْنِهِ﴾ در دنیا هم این چنین است هرگز آفتاب بدون اذن خدا نور نمی‌دهد و گرما نمی‌فرستد هرگز آب بدون اذن خدا رفع عطش نمی‌كند هرگز امام (سلام الله علیه) بدون اذن خدا شفا نمی‌دهد خب چطور یك انسان به داروخانه می‌رود دارو می‌خرد و از دارو شفا می‌خواهد و از دعا شفا نخواهد؟ دارو چه نقشی دارد آیا دارو مؤثر است یا نه؟ البته مؤثر است آیا بالاستقلال اثر دارد؟ یقیناً بالاستقلال اثر ندارد هستی این دارو ربط به حق است چه رسد به تأثیرش خب چطور یك آدم عاقل دارو را مصرف می‌كند از دارو شفا می‌خواهد به عنوان توسل و وسیله گیری از انسان كامل كه هزارها بار از اینها قویتر و مؤثرتر است شفا نگیرد این طور نیست بنابراین مسئله شفاعت مسئله توسل این با توحید ناب همراه است چون در تمام زندگی شبانه‌روزی ما توسل به علل و اسباب هست به همین معنا به انسانهای كامل هم متوسل می‌شویم به همین معنا اگر ﴿وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفینِ﴾ هست ﴿یُطْعِمُنی وَ یَسْقینِ﴾ اما دارو هم هست غذا هم هست آب هم هست در حقیقت شافی خدا است مطعم خدا است ساقی خدا است و این دارو مظهر هو الشافی است و آن آب مظهر هوالساقی است و این نان مظهر هو المطعم است درباره ائمه (علیهم السلام) هم به شرح ایضاً</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پرسش: ...</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">پاسخ: هیچ چیز اینها باید بگویند كه ﴿وَ ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسیلَةَ﴾ اینها فقط می‌دانند نماز و روزه وسیله است غافل از اینكه محبت هم كه بالاتر از این عبادتها است به عنوان مزد رسالت آمده آن هم وسیله است ﴿وَ ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسیلَةَ﴾ را در صلاة و صوم تطبیق می‌كنند در روایات ما هم هست البته نماز وسیله است روزه وسیله است جهاد وسیله است همه این عباداتی كه در دین آمده وسیله است اما مهم‌تر از همه كه ولایت است آن هم وسیله است منتها وسیله كامل تر كه فرمود: ﴿لا أَسْئَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی وَ مَنْ یَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فیها حُسْنًا﴾ كه اینجا این ولایت مصداقی شد برای حسنه این حسنه به عنوان اجر رسالت تأمین شده است كه بالاتر از سایر عبادات است.</span> <div><div><br></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;">فایل صوتی و متنی ۱۷۰ سوره مبارکه آل عمران</span></div></div> text/html 2020-04-04T07:14:19+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۰: شما می‌بینید اگر كسی به دو نفر ارادتمند بود هر دو به این شخص با كم میلی نگاه می‌كنند سرّش این است كه همه توحید می‌خواهند یعنی می‌گویند به من ارادت داشته باش لا غیر این داعیه فرعونی در كمون خیلی‌ها هست http://bourseco.mihanblog.com/post/838 به نام خدا<div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">فرمود: ﴿ثُمَّ یَقُولَ لِلنّاسِ كُونُوا عِبادًا لی مِنْ دُونِ اللّهِ﴾ چون بشر اگر به مقام فرعونی رسید كه داعیه‌ای داشت او هم موحد طلب می‌كند اینكه شما می‌بینید اگر كسی به دو نفر ارادتمند بود هر دو به این شخص با كم میلی نگاه می‌كنند سرّش این است كه همه توحید می‌خواهند یعنی می‌گویند به من ارادت داشته باش لا غیر این داعیه فرعونی در كمون خیلی‌ها هست منتها مؤمن كسی است كه ﴿إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّیْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ﴾ همیشه با این خوی می‌جنگد وگرنه انسان بدش نمی‌آید كه كسی بگوید من فقط درس شما می‌آیم فقط كتاب شما را می‌خوانم یعنی ﴿لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ﴾ همه این را می‌خواهند و این در درون آدم یك غده سرطانی هست انسان خوش‌اش می‌آید كه یكی از نمازگزاران بگوید كه من فقط و فقط در نماز جماعت شما شركت می‌كنم یعنی ﴿لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ﴾ این جمله كه ﴿كُونُوا عِبادًا لی مِنْ دُونِ اللّهِ﴾ یعنی بگویید ﴿لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ﴾ این من دون الله را كه نفی است با ﴿كُونُوا عِبادًا لی﴾ كه اثبات است دوتایی را جمع بكنید می‌شود «لا اله الا انأ» حرف فرعون هم این بود ﴿ما عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْری﴾ بشر ممكن است اولاً از احترام خوش‌اش بیاید كه او را هم احترام بكنند اما قانع نیست می‌خواهد به سمتی برود كه فقط او محترم باشد این هست فرمود این كار را هرگز انبیا نمی‌كنند كه ﴿ثُمَّ یَقُولَ لِلنّاسِ كُونُوا عِبادًا لی مِنْ دُونِ اللّهِ﴾ همان است كه اتتخذون اوثاناً من دون الله یعنی غیر خدا بگویید لا الله الا انت این جور بگویید این خطر هست خب برای پرهیز از این خطر انسان باید ﴿وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ﴾‌اش محكم باشد آن قدر محكم باشد كه از این خطر كاملاً برهد لذا انبیا به انسان گفتند كه ﴿كُونُوا رَبّانِیِّینَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ﴾ تا عالم ربانی نشدید این خطر هست عالم ربانی كسی است كه شدید الربط بالرب است این یای ربانی یای نسبت است الف و نونش كه زائد است برای مبالغه است مثل آن دریا دل دریا نوردی كه تا عمق دریا می‌رود به او می‌گویند بحرانی او بحری هست اما وقتی دریا دل شد می‌شود بحرانی این بحرانی به آن معنا به بحر منصوب است نه به بحرین منصوب باشد كه الف فقط زائده باشد الف و نون در این‌گونه از موارد زائد است مثل شعرانی، لحیانی، رغبانی كه اگر آن ماده كثیر شد در نسبت الف و نون زائد می‌شود انسان دریا دل را می‌گویند بحرانی انسان شدید الربط بالرب را می‌گویند ربانی وقتی شدید الارتباط بالرب شد هم احترام خواهی را از مردم سلب می‌كند یعنی توقع احترام ندارد هم به فكر توحید در شرك نیست كه مردم فقط درباره او مشرك باشند از اینها منزه می‌شود هر اندازه ارتباط به خدا قوی شد از این لوث پاك خواهد شد فرمود انبیا آمدند كه شما را عالم ربانی بكنند نیامدند بگویند ما را بپرستید نه تنها گفتند خدا را بپرستید بلكه گفتند شدیداً خدا را بپرستید ولكن كونوا یعنی ولكن قالوا انبیا حرفشان این است كه گفتند یا آن بشری كه پیامبر شد می‌گوید ﴿كونوا﴾ به مردم می‌گوید ﴿رَبّانِیِّینَ﴾ البته ربانی شدن كم است.</span></div><div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;">فایل صوتی و متنی ۱۶۹ سوره مبارکه آل عمران</span></div></div> text/html 2020-04-04T07:01:06+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۹: خب چرا اگر كسی اندك میلی به كافر بكند به این سرنوشت سخت مبتلا می‌شود برای اینكه او به جایی رسیده است كه حرف او حرف دین تلقی می‌شود http://bourseco.mihanblog.com/post/837 به نام خدا <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">&nbsp;آن‌گاه می‌فرماید تو اگر با داشتن عصمت با داشتن این سمت و پست كلیدی اگر به طرف آنها نزدیك می‌شدی آن وقت عذابی كه ـ معاذ الله ـ بر تو نازل می‌شد نظیر عذاب دیگران نبود ﴿إِذًا َلأَذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَیاةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَیْنا نَصیرًا﴾ حالا ضِعف اگر به معنای دو برابر باشد كه مشخص است اگر به معنای دو چندان باشد یعنی چند برابر هیچ پناه و یاوری نخواهی داشت خب چرا اگر كسی اندك میلی به كافر بكند به این سرنوشت سخت مبتلا می‌شود برای اینكه او به جایی رسیده است كه حرف او حرف دین تلقی می‌شود كمی اگر بخواهد به آن سمت میل كند گرفتار ﴿إِذًا َلأَذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَیاةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَیْنا نَصیرًا﴾ می‌شود و همین معنا را به صورت بازتر در سورهٴ مباركهٴ «احزاب» نسبت به اهل بیت پیغمبر یعنی خانواده پیغمبر فرمود در سوره «احزاب» آیه سی به بعد این است كه ﴿یا نِساءَ النَّبِیِّ مَنْ یَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ یُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَیْنِ﴾ اگر یكی از شما دست به تباهی زدید گناه شما دو برابر است آن‌گاه سرّ این مطلب را در همین سوره «احزاب» آیه 32 تشریح می‌كند می‌فرماید: ﴿یا نِساءَ النَّبِیِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ﴾ شما با زنهای دیگر فرق می‌كنید اینها اگر با زنهای دیگر فرق می‌كنند برای اینكه پیغمبر با مردم دیگر فرق می‌كند ﴿یا نِساءَ النَّبِیِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذی فی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفًا﴾ اگر مسئله یضاعف لها عذاب مرتین دارد ﴿یُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَیْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَی اللّهِ یَسیرًا﴾ كه در همین سوره «احزاب» آیه سی آمده برای آن است كه زنان پیغمبر با زنان افراد عادی فرق می‌كنند سرّش آن است كه خود پیامبر با افراد دیگر فرق می‌كند.</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">خب البته آنها كه به پیامبر منسوب‌اند همان طوری كه زنان پیغمبر این چنین‌اند علما هم همین طورند دیگر لذا اگر یك روحانی ـ معاذ الله ـ بدرفتاری بكند خداوند بعید است با او مثل یك آدم عادی رفتار بكند در قیامت كه این طور است در قیامت كه فرمود: «یغفر للجاهل سبعون ذنباً قبل أن یغفر لعالم دنبٌ واحد» گفتند عالم در لبه جهنم حركت می‌كند كه اگر افتاد وارد جهنم می‌شود ولی جاهل هفتاد زراع یا زرع از جهنم دور است ممكن است بیفتد و چند بار برخیزد.</span></div><div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;">فایل صوتی و متنی ۱۶۹ سوره مبارکه آل عمران</span></div></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;"><br></span></div> text/html 2020-04-04T06:51:19+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۸: معجزه خرق عادت است نه خرق عقل یعنی چیزی كه عادتاً محال است و عقلاً ممكن به نام معجزه خواهد بود نه چیزی كه عقلاً محال است. http://bourseco.mihanblog.com/post/836 به نام خدا <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">معجزه خرق عادت است نه خرق عقل یعنی چیزی كه عادتاً محال است و عقلاً ممكن به نام معجزه خواهد بود نه چیزی كه عقلاً محال است.&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><br></span></div><div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small;">فایل صوتی و متنی ۱۶۹ سوره مبارکه آل عمران</span></div></div><div><font face="Tahoma" size="2"><br></font></div> text/html 2020-04-03T12:06:38+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۷: چون خداوند در بحثهای قبل هم ملاحظه فرمودید كه مقامات معنوی را به بر و فاجر می‌دهد همان طوری كه مال را به بر و فاجر می‌دهد علم را استجابت دعا را اینها امتحان http://bourseco.mihanblog.com/post/835 به نام خدا<div><span style="background-color: rgb(243, 244, 246); font-family: Tahoma; font-size: small;">&nbsp;چون خداوند در بحثهای قبل هم ملاحظه فرمودید كه مقامات معنوی را به بر و فاجر می‌دهد همان طوری كه مال را به بر و فاجر می‌دهد علم را استجابت دعا را اینها امتحان است به بدان هم می‌دهد به خوبان هم می‌دهد به بدانی كه ضمیرشان مستتر است و هنوز آزمون نشده‌اند هم می‌دهد نظیر ﴿وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ الَّذی آتَیْناهُ آیاتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها﴾ یا نظیر سامری كه می‌گوید ﴿بَصُرْتُ بِما لَمْ یَبْصُرُوا﴾ یك آدم عادی نبود وگرنه آنچه را دیگران نمی‌دیدند او هم نمی‌دید این كرامتها را معنویت را خوابهای خوب را حالتهای خوب را خدا گاهی به افراد می‌دهد ببیند چه می‌كنند اگر ـ معاذ الله ـ نظیر بلعم باعور و سامری درآمدند ﴿فَانْسَلَخَ مِنْها﴾ می‌شود ﴿فَأَتْبَعَهُ الشَّیْطانُ﴾ خواهد بود اگر نظیر سلمان و اباذر (رضوان الله علیهما) درآمدند كه ﴿طُوبی لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ﴾ این مقامات را به عنوان امتحان می‌دهند علم را كمال را فقاهت را اجتهاد را همه اینها امتحان است اما پستهای كلیدی نظام الهی را فقط به یك گروه می‌دهد آنهایی را كه خدا می‌داند آنها در امتحان موفق‌اند به آنها می‌دهد نبوت را امامت را رسالت را هرگز به كسی كه خدا می‌داند در امتحان موفق نیستند نمی‌دهد این است كه در سورهٴ مباركهٴ «انعام» فرمود: ﴿اللّهُ أَعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِسالَتَهُ﴾ خدا می‌داند كه این پستهای كلیدی و این سمتها را به چه كسی بدهد چون عده‌ای در حجاز آرزوی نزول وحی را داشتند در آیه 124 سوره «انعام» فرمود: ﴿وَ إِذا جاءَتْهُمْ آیَةٌ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتّی نُؤْتی مِثْلَ ما أُوتِیَ رُسُلُ اللّهِ﴾ اما ﴿اللّهُ أَعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِسالَتَهُ﴾ كار كلیدی را هرگز خدا به كسی كه می‌داند حسن خاتمت ندارد نمی‌دهد لذا وقتی از انبیا به طور خصوص یاد می‌كند می‌فرماید من شما را برگزیدم انتخاب كردم شما صفوه من هستید ﴿إِنَّ اللّهَ اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحًا وَ آلَ إِبْراهیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمینَ﴾ ﴿ذُرّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ﴾ یعنی در بین جوامع بشری من شما را برگزیدم اینها نخبه حق‌اند یا دارد اینها ﴿اجْتَباهُ رَبُّهُ﴾ اینها جبایه شده‌اند یك طبق میوه كه چند میوه درشت و شاداب روی او است كسی كه به سراغ این میوه‌ها می‌رود می‌گویند اینها را جبایه كرده جابی یعنی مجتبی پسند كسی كه برچین می‌كند اینها برچین شدهٴ این بوستان بشریت‌اند اگر خداوند فرمود: ﴿وَ اللّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ اْلأَرْضِ نَباتًا﴾ همه بشرها را چون درختها از زمین هستی رویانید این درختها میوه می‌دهد بعضی از این میوه‌ها كه برای همیشه سالمند آنها را خدا برچین می‌كند اینها انبیا و اولیای‌اند لذا تعبیر به اجتبا دارد در آیه سیزده سوره «طه» به موسای كلیم (سلام الله علیه) می‌فرماید: ﴿وَ أَنَا اخْتَرْتُكَ﴾ تو مختار منی، برگزیده منی ﴿فَاسْتَمِعْ لِما یُوحی﴾ گاهی هم كلمه اختیار را نسبت به افراد عادی هم به كار می‌برد نظیر آیه 32 سوره «دخان» اما آن به معنای فضیلتهای مصطلح است آن خارج از سلسله انبیا و اولیا است آنكه فرمود: ﴿وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلی عِلْمٍ عَلَی الْعالَمینَ﴾ این درباره بنی اسرائیل است نه درباره انبیا و اولیا نسبت به این بزرگان یعنی انبیا و اولیا می‌فرماید اینها كسانی‌اند كه اصلاً كفر نمی‌ورزند اینها برای همیشه آدمهای خوبی‌اند در آیه 89 سوره «انعام» این است كه فرمود: ﴿أُولئِكَ الَّذینَ آتَیْناهُمُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ﴾ این انبیایی كه اسم شریفشان برده شد كسانی‌اند كه ما به آنها كتاب دادیم حكمت دادیم یا حكومت دادیم و نبوت اعطاء كردیم اگر دیگران به این احكام دین و معارف الهی كفر می‌ورزند این انبیا اهل كفر نیستند ﴿فَإِنْ یَكْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْمًا لَیْسُوا بِها بِكافِرینَ﴾ اگر دیگران نسبت به معارف الهی كفر می‌ورزند ما انبیایی را برانگیختیم كه نه تنها كافر نیستند اهل كفر نیستند نه تنها و ما یكفرون بلكه ﴿لَیْسُوا بِها بِكافِرینَ﴾ این ﴿لَیْسُوا بِها بِكافِرینَ﴾ آن ریشه خباثت را می‌خشكاند یعنی اینها آن نیستند كه آدمهای بد دربیایند آن‌گاه در همین محور تهدید می‌كند كه انبیا (علیهم السلام) كه انسانهای خوبی‌اند روی آن ملكات نفسانی انسان خوبی‌اند با اینكه می‌توانند بد باشند حرف همه این است كه «لو لا التقی لكنت ادهی» این اختصاصی به حضرت امیر (سلام الله علیه) ندارد همه اینها در این مسایل از دیگران قدرتمندتر‌ند تنها چیزی كه حاجز اینها است ورع یحجزه عن معصیت الله همان تقوا است كه «لو التقی لكنت ادهی العرب او ادهی الناس» اگر تقوا نبود آنها توان این كار را داشتند منتها آن تقوا حاجز است در همین زمینه نشانه اینكه اینها مكلف‌اند می‌توانند معصیت بكنند ولی به لطف و عنایت و عصمت الهی از هر گناه مصون و معصوم‌اند.</span></div><div><font face="Tahoma" size="2">فایل صوتی و متنی ۱۶۸ سوره مبارکه آل عمران<br></font><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);"><br></span></div></div> text/html 2020-04-03T09:31:30+01:00 bourseco.mihanblog.com آ گلستانه گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۶: در همین زمینه نشانه اینكه اینها مكلف‌اند می‌توانند معصیت بكنند ولی به لطف و عنایت و عصمت الهی از هر گناه مصون و معصوم‌اند همان تهدید تندی http://bourseco.mihanblog.com/post/833 به نام خدا <div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">&nbsp;نمرود چون حرف ابراهیم (سلام الله علیه) را متوجه نشد در مسئله ربوبیت لوازم ربوبیت را هم به خود داد ابراهیم (سلام الله علیه) فرمود رب من مدبر و مالك من كسی است كه احیاء و اماته به دست او باشد ﴿أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذی حَاجَّ إِبْراهیمَ فی رَبِّهِ أَنْ آتاهُ اللّهُ الْمُلْكَ إِذْ قالَ إِبْراهیمُ رَبِّیَ الَّذی یُحْیی وَ یُمیتُ﴾ آن‌گاه نمرود گفت اگر محیی و ممیت رب تو است محیی و ممیت منم ﴿أَنَا أُحْیی وَ أُمیتُ﴾ آمد دو نفر زندانی را از زندان درآورد و یكی را اعدام و یكی را آزاد كرد گفت پس من محیی و ممیتم یعنی حد وسط استدلال را بر خود تطبیق كرد گفت رب باید محیی و ممیت باشد خب منم محیی و ممیتم این است كه حضرت ابراهیم راه را بازتر به او ارائه داد اینها فقط در مسئله ربوبیت دعوا داشتند نه در مسئله خالقیت وگرنه آنچه كه مربوط به اداره كل نظام است كه به خالقیت برمی‌گردد آنها خودشان هم مشرك بودند یعنی آل فرعون مانند خیلی از مردم مصر بت‌پرست بودند لذا درباریان فرعون می‌گفتنداگر جلوی موسی و برادرش را نگیری ﴿وَ یَذَرَكَ وَ آلِهَتَكَ﴾ تو و آلهه و بتهای تو را رها می‌كند از بین می‌برد بنابراین آنها در آن جریان اعتقاد وثنی كه داشتند راسخ بودند می‌گفتند مردم را ما باید اداره كنیم همین حرفی كه در اواخر سلطنت پلید پهلوی از شاه به عنوان خدایگان تعبیر می‌كردند همین یعنی كشور را قانون تو باید اداره كند صلاح مردم در عمل به دستور تو است همین آنهایی هم كه ادعای ربوبیت داشتند بیش از این نمی‌گفتند نمی‌گفتند كه بشر را ما خلق كردیم یا آسمان و زمین را ما خلق كردیم ادعای فرعون هم در همین محور بود اگر گفت ﴿أَنَا رَبُّكُمُ اْلأَعْلی﴾ خودش هم مثل دیگران بت پرست بود اگر می‌گفت ﴿ما عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْری﴾ خودش هم مانند سایر وثنیین بت پرستی داشت فقط می‌گفت كه ربوبیت مردم، تدبیر مردم به دست ما است قانونی كه جامعه را اداره می‌كند قانونی است كه من وضع می‌كنم.</span></div><div><span style="font-family: Tahoma; font-size: small; background-color: rgb(243, 244, 246);">فایل صوتی و متنی ۱۶۸ سوره مبارکه آل عمران</span></div>