بعد از این نور به آفاق دهم از دل خویش/ که به خورشید رسیدیم و غبار آخر شد

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۹: تفاوت بین عذاب آخرت و دنیا

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/25-14:12

به نام خدا

چون هیچ عذابی مثل عذاب ذات اقدس اله نیست می‌فرماید ﴿لا یُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ ٭ وَ لا یُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ﴾ اصلاً مقدور نیست این چنین نیست كه اگر كسی را در آتش مرتب بسوزانند این نظیر سوخت و سوز جهنم باشد چون آنچه در دنیا دارد می‌سوزد در یكی از گوشه‌های ذهنش یك امیدی بسته است كه یك وقتی انتقام بگیرد همین او را راحت و سبك می‌كند این یك،یا خود را بی گناه می‌پندارد و تبهكاریهایش را توجیه می‌كند می‌گوید من بالأخره این رنج را تحمل می‌كنم در تاریخ زنده یادم این دو، ولی در قیامت كل واقع روشن می‌شود كه نه قدرت انتقام دارد و نه حق با او بود راهی هم برای جبران ندارد این است كه تعذیب الهی در قیامت همتا ندارد كه كسی بتواند در دنیا مثل عذاب قیامت كسی را معذب كند ﴿لا یُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ﴾
فایل صوتی و متنی ۱۸۳ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۸: در قیامت هیچ دوست حمیمی و صمیمی یعنی آن دوستی كه گرم است دوستی‌اش گرم است این هرگز به سراغ دوست دیگر نخواهد رفت خودش اینقدر مشكل دارد كه به سراغ دیگران نخواهد رفت اگر هم مشكلی نداشته باشد مأذون نیست در دنیا راهها همین است ولی در آخرت می‌فرماید كار را به قدری دشوار است كه انسان نه تنها حاضر است كه كره زمین یا دو چندان او پر از طلا باشد و بدهد و از آن عذاب نجات پیدا كند بلكه حاضر است ...

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/25-14:03

به نام خدا

در قیامت اگر كسی بخواهد روی مسایل مالی مشكلش را حل كند آنجا سخن از مال نیست بخواهد روی نصرت و ولایت مشكلش را حل كند مقدور نیست بخواهد روی روابط و دوستی و رفاقت و امثال ذلك حل كند ﴿لا یَسْئَلُ حَمیمٌ حَمیمًا﴾ اصلاً دوست حمیمی و دوست حمیم و گرم به سراغ دوست دیگر نخواهد رفت در قیامت هیچ دوست حمیمی و صمیمی یعنی آن دوستی كه گرم است دوستی‌اش گرم است این هرگز به سراغ دوست دیگر نخواهد رفت خودش اینقدر مشكل دارد كه به سراغ دیگران نخواهد رفت اگر هم مشكلی نداشته باشد مأذون نیست در دنیا راهها همین است ولی در آخرت می‌فرماید كار را به قدری دشوار است كه انسان نه تنها حاضر است كه كره زمین یا دو چندان او پر از طلا باشد و بدهد و از آن عذاب نجات پیدا كند بلكه حاضر است فرزندانش را هم قربانی كند اینكه برای آنها دینش را در دنیا باخت كه ﴿وَ اعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ﴾ «عدوٌ لكم اؤ عدواً لكم» مال شما دشمن است فرزند شما دشمن است اینكه به مال و فرزند آنقدر دل بسته بود كه دین را فدای آنها كرد امروز حاضر است مال و فرزند را فدای خود بكند این هم یك بخش آن را در سورهٴ مباركهٴ معارج بیان فرمود.
فایل صوتی و متنی ۱۸۳ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۷: چون بساط دنیا برچیده شد دنیایی دیگر نیست این چنین نیست كه آخرت یك اقلیم دیگری باشد از نظر جغرافیا و نقشه جهانی در یك گوشه‌ای و دنیا در گوشه دیگری كل دنیا بساطش برچیده می‌شود آخرت ساخته می‌شود ﴿یَوْمَ تُبَدَّلُ اْلأَرْضُ غَیْرَ اْلأَرْضِ وَ السَّماواتُ﴾ كه در سوره ابراهیم (علیه السلام) است یا ﴿وَ اْلأَرْضُ جَمیعًا قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِیّاتٌ بِیَمینِهِ﴾ از ﴿فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّماءُ﴾ شروع كرده تا ﴿وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/24-17:14

به نام خدا
بازگشت كافر از جهنم به دنیا ممتنع است چون بساط دنیا برچیده شد دنیایی دیگر نیست این چنین نیست كه آخرت یك اقلیم دیگری باشد از نظر جغرافیا و نقشه جهانی در یك گوشه‌ای و دنیا در گوشه دیگری كل دنیا بساطش برچیده می‌شود آخرت ساخته می‌شود ﴿یَوْمَ تُبَدَّلُ اْلأَرْضُ غَیْرَ اْلأَرْضِ وَ السَّماواتُ﴾ كه در سوره ابراهیم (علیه السلام) است یا ﴿وَ اْلأَرْضُ جَمیعًا قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِیّاتٌ بِیَمینِهِ﴾ از ﴿فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّماءُ﴾ شروع كرده تا ﴿وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ﴾ كل این نظام بساطش برچیده می‌شود و آخرت ساخته می‌شود دیگر دنیایی نیست كه كسی برگردد كه رجوع كافر از جهنم به دنیا محال است بر فرضی كه این محال محقق بشود دنیایی باشد و كافر از جهنم به دنیا برگردد همانی هست كه بود

فایل صوتی و متنی ۱۸۲ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۶: حالت محتضر

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/24-14:19

به نام خدا

 طوری است كه دیگر نه حرف كسی را می‌شنود و نه كسی را می‌بیند ولی فرشتگان (علیهم السلام) را یا غضب یا قهر یا مهر را دارد می‌بیند یعنی چشمش باز است بستگان و حاضران را نمی‌شناسد و واقعاً هم نمی‌بیند چون چشم محتضر دیگر اینها كه در كنار بستر او هستند واقعاً نمی‌بیند اما فرشتگان (علیهم السلام) را می‌بینند و اگر انسان صالح باشد معصومین (علیهم السلام) را می‌بیند این حال حال تكلیف نیست حرف می‌زند مثل حرف نائم است حرف او در اختیار او نیست در اختیار ملكات اوست مگر انسان خوابیده حرف نمی‌زند ولی حرف او در اختیار آن ملكات قبلی است كه در زمان بیداری كسب كرد لذا اثری به حرف خوابیده مترتب نیست نه ثواب دارد نه عقاب حرفی كه محتضر می‌زند چه بد بگوید معصیت نیست چه خوب بگوید اطاعت نیست این بازده آن ملكات نفسانی است این هیچ اثر فقهی ندارد در آن حال به كسی سلام بكند جواب سلام واجب نیست چون او مثل نائم مگر نائم اگر كسی را سلام كرد جواب سلامش واجب است او فعلش فعل مختار نیست فعل روی قصد نیست اما اگر كسی آناًمای قبل الموت فهمید مرگ حق است این هم می‌تواند نظیر ابوجهل عنودانه بمیرد هم می‌تواند نظیر دیگری منقاداً بمیرد مكلف است روی همه حرفهای او حساب می‌شود اگر بد گفت معصیت است اگر كار خیر كرد اطاعت است در این حال مكلف است اگر مكلف است توبه بر او واجب است اگر توبه بر او واجب است چرا قبول نباشد
فایل صوتی و متنی ۱۸۲ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۵: اینها عصمت تكوینی دارند نه عصمت تشریعی نه یعنی یك پیامبری دارند كه برایشان واجب كرده كه فلان كار حرام است و فلان كار واجب انبیاء معصوم‌اند ملائكه هم معصوم‌اند اما انبیاء مكلف‌اند و شریعتی دارند و معصوم‌اند ولی فرشتگان شریعتی و مذهب خاصی كه به وسیله امام و پیغمبر تنظیم شده باشد و به بهشت و جهنم وعده و وعید داشته باشند این چنین نیست ولی عصمت آنها عصمت تكوینی است.

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/24-14:15

به نام خدا

 ﴿بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ﴾ كه در سوره انبیاء است و در آن سوره‌ای كه ملائكه غلاظ و شداد را معرفی می‌كند می‌فرماید ﴿لا یَعْصُونَ اللّهَ﴾ ﴿وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ﴾ اینها عصمت تكوینی دارند نه عصمت تشریعی نه یعنی یك پیامبری دارند كه برایشان واجب كرده كه فلان كار حرام است و فلان كار واجب انبیاء معصوم‌اند ملائكه هم معصوم‌اند اما انبیاء مكلف‌اند و شریعتی دارند و معصوم‌اند ولی فرشتگان شریعتی و مذهب خاصی كه به وسیله امام و پیغمبر تنظیم شده باشد و به بهشت و جهنم وعده و وعید داشته باشند این چنین نیست ولی عصمت آنها عصمت تكوینی است.
پرسش: ...
پاسخ: چرا اختیار شان اختیار تكوینی است موجود مختارند و درك می‌كنند قدرت دارند می‌توانند تكویناً كارهای گوناگون را انجام بدهند ولی منظماً به یك سمت حركت می‌كنند.
پرسش: ...
پاسخ: دیگر حالا یك مقدارش اشاره شد جن البته مثل انسان مكلف است و مختار است اما فرشته‌ها و موجوداتی كه زیر پوشش تشریع نیستند البته حكم كار آنها تكوینی است

فایل صوتی و متنی ۱۸۲ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۴: همان طوری كه درباره مومنین می‌آید كه اگر مومن رحلت كرد زمین نسبت به او گریه می‌كند یا درباره طالبان علوم الهی دارد كه ماهیهای دریا برای او طلب مغفرت می‌كنند طیور سماء برای او طلب مغفرت می‌كنند و مانند آن

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/24-14:12

به نام خدا
 همان طوری كه درباره مومنین می‌آید كه اگر مومن رحلت كرد زمین نسبت به او گریه می‌كند یا درباره طالبان علوم الهی دارد كه ماهیهای دریا برای او طلب مغفرت می‌كنند طیور سماء برای او طلب مغفرت می‌كنند و مانند آن همه اینها با آن لسان تكوینیشان از ذات اقدس الهی چیز مسئلت می‌كنند یا زبانی دارند كه ما زبان آنها را نمی‌دانیم یا اگر هم زبانی ندارند حالی دارند كه با حالتشان برای مومن طلب مغفرت می‌كنند قهراً علیه كافر هم نفرینی دارند.

فایل صوتی و متنی ۱۸۲ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۳: چرا یك كسی كه كافر است همه موجودات او را از رحمت دور می‌دارند برای اینكه این در جهت خلاف همه موجودات دارد شنا می‌كند در آیات سابق گذشت كه ﴿أَ فَغَیْرَ دینِ اللّهِ یَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ﴾ اگر كسی دین الهی را نپذیرد تمرد كند این تمردش نسبت به ذات اقدس خدایی است كه همگان در پیشگاه او خاضع و منقادند خب پس همه به یك سمت دیگر می‌روند او در جهت خلاف همه دارد حركت می‌كند لذا همگان به او آسیب می‌رسانند این لعنت ملائكه لعنت آسمان و زمین

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/24-14:03

به نام خدا
 ﴿أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَةَ اللّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النّاسِ أَجْمَعینَ﴾ همه گروه بر اینها لعنت می‌فرستند وقتی خدا و فرشتگان و مردم بر اینها لعنت می‌فرستند چون كل جهان زیر پوشش مدبرات امر اداره می‌شود پس آسمانها و زمین هم بر او لعنت می‌فرستند زیرا ملائكه كه مدبرات امرند اگر بر كسی لعنت بفرستند موجوداتی كه تحت تدبیر ملائكه هستند آنها هم لعنت دارند و معنای لعنت هم دور داشتن از رحمت است چرا یك كسی كه كافر است همه موجودات او را از رحمت دور می‌دارند برای اینكه این در جهت خلاف همه موجودات دارد شنا می‌كند در آیات سابق گذشت كه ﴿أَ فَغَیْرَ دینِ اللّهِ یَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ﴾ اگر كسی دین الهی را نپذیرد تمرد كند این تمردش نسبت به ذات اقدس خدایی است كه همگان در پیشگاه او خاضع و منقادند خب پس همه به یك سمت دیگر می‌روند او در جهت خلاف همه دارد حركت می‌كند لذا همگان به او آسیب می‌رسانند این لعنت ملائكه لعنت آسمان و زمین یك لعنت لفظی ظاهراً نیست یعنی همه این موجودات در صدد دور داشتن او از رحمت خاصه الهی‌اند چون همه مسلماً منقاداً دارند به سمت حق حركت می‌كنند و او در جهت خلاف همه موجودات دارد حركت می‌كند لذا همه به او آسیب می‌رسانند از این جهت فرمود كه ﴿أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَةَ اللّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النّاسِ أَجْمَعینَ﴾.

فایل صوتی و متنی ۱۸۲ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

بلای خوب و بلای بد

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/24-12:57

بلای خوب و بلای بد

بلا بر دو قسم است؛ بلاى خوب و بلاى بد.بلاى بد آن است كه فشارهاى زندگى موجب شود انسان در مقابل خداى تعالى و ائمه اطهار بایستد و با آنها به مجادله برخیزد.

البته ممكن است بر اثر روى آوردن دنیا، انسان از بندگى خدا و پیروى ائمه سر برتابد و به مال و منال خویش مغرور گردد.
 
بلاى خوب آن است كه انسان در اثر مشكلاتى كه در زندگى مادى برایش پیش مى‌آید، با خداوند مأنوس‌تر گردد و حق را پذیراتر شود.
 
◽️هر چه ایمان انسان بیشتر باشد بلایش بیشتر مى‌شود و بالعكس هر چه ایمان كمتر باشد بلا نیز كمتر مى‌گردد.
 حضرت آیت الله سید علی محمد دستغیب در تفسیر زیارت جامعه کبیره

https://chat.whatsapp.com/IKohTDr9Q5bCxtXR3DarL7




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۲: خدا می فرماید من توبه او را می پذیرم برای اینكه مردم را گمراه كردند بعد آن شهامت را داشتند كه در جهاد اكبر پیروز بشوند به مردم بگویند ما بد كردیم و اشتباه كردیم و برای مردم بیان كنند

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/23-17:57

به نام خدا

و در سراسر قرآن كریم یك جا خدا خودش می فرماید من توبه او را می پذیرم برای اینكه اینهاییكه مردم را گمراه كردند بعد آن شهامت را داشتند كه در جهاد اكبر پیروز بشوند به مردم بگویند ما بد كردیم و اشتباه كردیم و برای مردم بیان كنند آنجا است كه خدا فرمود: ﴿فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَیْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِیمُ﴾ این در كل قرآن همین یك جا است چون خیلی كار سخت است كه كسی یك حرف بدی فكر بدی را در جامعه منتشر كرده باشد و عده‌ای را گمراه كرده باشد بعد بیاید در ملأ عام بگوید من بد فهمیدم من بد كردم آن راهی كه من رفته بودم راه باطل بود نگوید آن حق بود و یک چیز دیگر هم حق است نگوید یك راه بهتری هم هست كه آن قبح راه اول را اعتراف نكند این چنین نیست البته این كاری است بسیار سخت كه كسی خدای ناكرده مبتلا نشود اگر یك كسی در جهاد اكبر پیروز شد مطلبی كه اشتباه كرده بود گفت مطلبی را كه باطل بود به مردم گفت من بد كردم و اشتباه كردم آن‌گاه از خدا می فرماید ﴿فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَیْهِمْ وَ أَنَا التَّوّابُ الرَّحیمُ﴾ ﴿و بَیَّنُوا﴾ اینها كسانی‌اند ﴿تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَیَّنُوا﴾ اصلحوا دو تا احتمال دارد كه هم دخلوا فی الصلاح و هم اصلحو غیرهم اما بینوا كه دیگر دو تا احتمال ندارد یعنی بینوا للناس آنچه را بد نوشتند و بد كردند و بد گفتند بیایند در حضور مردم اعلام كنند كه آن راهی را كه رفته بودیم راه باطلی بود ﴿فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَیْهِمْ وَ أَنَا التَّوّابُ الرَّحیمُ﴾.
فایل صوتی و متنی ۱۸۱ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۱: باید امیدوار باشد اما نباید از خوف بركنار باشد كافر هم این چنین است گرچه باید خائف باشد ولی امید را هم باید داشت باشد زیرا یأس از رحمت خود یك معصیتی است روی معاصی دیگر

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/23-17:21

به نام خدا

 باید امیدوار باشد اما نباید از خوف بركنار باشد كافر هم این چنین است گرچه باید خائف باشد ولی امید را هم باید داشت باشد زیرا یأس از رحمت خود یك معصیتی است روی معاصی دیگر از این جهت در هر دو آیه یعنی چه آیه سوره بقره چه آیه سوره آل عمران استثنا فرمود كه ﴿إِلاَّ الَّذینَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَیَّنُوا﴾ اینها كه توبه بكنند دوباره خدای سبحان فیض را برمی‌گرداند در دو جای قرآن راه را باز گذاشته فرمود ﴿إِنْ عُدْتُمْ عُدْنا﴾ ﴿وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ﴾ یعنی تا انسان برگردد فیض خدا برمی‌گردد لذا در عین حال كه عذاب سختی برای این گونه از كافران مقرر فرمود راه بازگشت را هم باز گذاشته تا آخرین لحظه تكلیف راه بازگشت هست لذا فرمود ﴿إِلاَّ الَّذینَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا﴾ اصلاح هم دو جور است یكی اصلاح خود انسان است اصلحٌ یعنی «دخلوا فی الصلاح» یكی اصلاح موارد افساد است یعنی جایی را كه فاسد كرده حالا اصلاح كند اگر سخنی گفته كه مایه ضلالت دیگران شد باید آن را جبران كند كاری كه كرده كه مایه انحراف دیگران شد آن را ترمیم كند اصلاح در مقابل افساد است اگر افسد یعنی دخل فی الفساد الآن اصلح یعنی دخل فی الصلاح.
فایل صوتی و متنی ۱۸۱ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۳۰: مؤمن مشمول صلوات خدا است صلوات فرشته‌ها و صلوات مؤمنین است كافر و منافق مشمول لعن خدا و لعن ملائكه و لعن مؤمنین است بلكه لعن هر انسانی است چون هر انسانی منحرف از حق را لعن می كند ولو نداند خودش منحرف عن الحق است لذا در سورهٴ مباركهٴ بقره و هم چنین در این آیه محل بحث سوره آل عمران آمده است كه لعنت خدا و لعنت لاعنین بر اینها است امّا اینچنین نیست كه راه بسته باشد راه تا آخر باز است همان طوری كه راه، راه انحراف برای مؤمنینی كه صلوات خدا و فرشته‌ها شامل آنها می شود را

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/23-17:11

 به نام خدا
خداوند در مسئله جمال و رحم و مهر بر مؤمنین صلوات می‌فرستد ملائكه هم خدا را در این صلوات فرستادن تبعیت می كنند در سوره احزاب فرمود ﴿هُوَ الَّذی یُصَلّی عَلَیْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ لِیُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ﴾ ذات اقدس الهی بر شما مومنین صلوات می فرستد و ملائكه خدا هم بر شما كه مومنینید صلوات می فرستند اینها نشانه رحمت حق‌اند نه اینكه فرشته بگوید «اللهم صل علی زید اللهم صل علی عمر» ممكن است دعاهای لفظی هم داشته باشند اما كار فرشته‌ها اجرای فرمان حق است در مسایل تكوین خداوند ریزش صلوات و رحمت را نصیب مؤمنین می كند و فرشتگان مسئولان اجرای این پیك رحمت‌اند.

 بله در همان سورهٴ مباركهٴ احزاب چه درباره وجود مبارك پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) و چه درباره مومنین این صلوات هست با یك تفاوتی ﴿إِنَّ اللّهَ وَ مَلائِكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلیمًا﴾ «اللهم صل علی محمد و آل محمد» این در سورهٴ مباركهٴ احزاب در همان سورهٴ مباركهٴ احزاب فرمود به اینكه این صلوات مخصوص پیغمبر نیست ﴿هُوَ الَّذی یُصَلّی عَلَیْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ﴾ خدا بر شما هم كه مؤمنینید صلوات می فرستد بر شما هم كه مومنینید ملائكه صلوات می فرستند قهراً مومنین دیگر هم باز بر شما صلوات می فرستند سلام دارند گاهی در نماز گاهی در غیر نماز اینكه می‌گویند «السلام علینا و علی عبادالله الصالحین» یا گاهی می گوییم «السلام علیكم و رحمت الله» تسلیم دارند گاهی هم صلوات دارند و مانند آن مؤمن مشمول صلوات خدا است صلوات فرشته‌ها و صلوات مؤمنین است كافر و منافق مشمول لعن خدا و لعن ملائكه و لعن مؤمنین است بلكه لعن هر انسانی است چون هر انسانی منحرف از حق را لعن می كند ولو نداند خودش منحرف عن الحق است لذا در سورهٴ مباركهٴ بقره و هم چنین در این آیه محل بحث سوره آل عمران آمده است كه لعنت خدا و لعنت لاعنین بر اینها است امّا اینچنین نیست كه راه بسته باشد راه تا آخر باز است همان طوری كه راه، راه انحراف برای مؤمنینی كه صلوات خدا و فرشته‌ها شامل آنها می شود راه انحراف ـ معاذ الله ـ برای مؤمنین باز است تا آخرین لحظه انسان

فایل صوتی و متنی ۱۸۱ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۹؛فرشتگانی كه مدبرات امراند مظاهر قهر حق‌اند نظیر ﴿عَلَیْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ﴾ نظیر ﴿وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النّارِ إِلاّ مَلائِكَةً﴾ و مانند آن مجریان قهر خدا در جهنم یك ملائكه مخصوص‌اند چه اینكه مجریان مهر خدا در بهشت یك ملائكه خاص‌اند

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/23-17:08

به نام خدا

آن گاه فرمود ﴿أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَةَ اللّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النّاسِ أَجْمَعینَ﴾ اینها كسانی‌اند كه هم ذات اقدس الهی بر اینها لعنت می‌فرستد كه لعنت فعل خدا است از اوصاف فعلیه است و فعل خدا همان دور داشتن از رحمت است و فرشتگان هم مأمور اجرای این دور داشتن‌اند و انسانها هم هم لعن لفظی دارند هم لعن فعلی مؤمنان آنها را از حریم رحمت خاص طرد می‌كنند گذشته از اینكه لعن لفظی هم دارند در تفسیر ابی السعود آمده است كه این آیه یك مفهومی دارد یك منطوقی منطوق‌اش این است كه بر اینها لعنت خدا و ملائكه و مردم روا است مفهوم‌اش این است كه بر غیر اینها روا نیست این مفهوم را ایشان از كجا اصتیاد كردند؟ خود باید جواب دهند چون لقب مفهوم ندارد وصف مفهوم ندارد و آیه هم در مقام تحدید نیست بنابراین آیه از این جهت مفهوم ندارد مضمون این آیه در سورهٴ مباركهٴ بقره بحث‌اش گذشت یعنی آیه 159 به بعد بحث‌اش گذشت كه ﴿إِنَّ الَّذینَ یَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَیِّناتِ وَ الْهُدی مِنْ بَعْدِ ما بَیَّنّاهُ لِلنّاسِ فِی الْكِتابِ أُولئِكَ یَلْعَنُهُمُ اللّهُ وَ یَلْعَنُهُمُ اللاّعِنُونَ إِلاَّ الَّذینَ تابُوا﴾ خب ذات اقدس الهی كه وصف قهر دارد فرشتگانی كه مدبرات امراند مظاهر قهر حق‌اند نظیر ﴿عَلَیْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ﴾ نظیر ﴿وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النّارِ إِلاّ مَلائِكَةً﴾ و مانند آن مجریان قهر خدا در جهنم یك ملائكه مخصوص‌اند چه اینكه مجریان مهر خدا در بهشت یك ملائكه خاص‌اند


فایل صوتی و متنی ۱۸۱ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۸: اول خدا باید توبه كند علی العبد تا عبد آبق توبه كند الی الله تا خداوند توبه داشته باشد عن العبد عمده آن توبه اول است توبه اخیر یك امر ضروری است هیچ ممكن نیست بنده‌ای بگوید خدا و جواب نشنود مگر اینكه وقتش بگذرد كه عندالاحتضار بگوید و مانند كه آن اصلاً تخصصاً خارج است نه تخصیصاً چون عندالاحتضار تكلیف رخت برمی‌بندد

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/23-11:01

به نام خدا
سخ: درست است اما توبه چه كسی قبول می‌شود و در چه مقطعی قبول می‌شود آن هم اگر ان‌شاء‌الله بحث به آنجا رسید خواهد آمد كه ﴿إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَی اللّهِ لِلَّذینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَریبٍ﴾ اما آنهایی كه با تسویف توبه‌ها را گذاشتند تا نزدیك مرگ توبه آنها مقبول نیست یا خدا الزامی ندارد الآن بحث در این است كه التوبة ما هی؟ توبه هر وقتی كه عبد توبه می‌كند الی الله هر توبه‌ای كه بنده دارد محفوف به دو توبه‌ای است از خدا كه یكی‌اش معروف است و دومی را هم قرآن تفهیم كرد آن توبه خدا كه معروف است كه خدا با آن توبه تواب است این است كه وقتی عبد عاصی توبه كرد الی الله تاب الی الله خداوند یتوب عن العبد یعنی ﴿نَتَجاوَزُ عَنْ سَیِّئاتِهِمْ﴾ این توبه‌ای است كه عبد دارد آن توبه‌ای است كه خدا دارد و این معروف است كه خدا تواب رحیم است و این توبه لاحق است یعنی بعد از توبه عبد توبه خدا لاحق توبه عبد است توبه یعنی رجوع تاب یعنی رجع یا رجوع عبد الی المولی است یا رجوع لطف مولی است الی العبد او عن العبد یا علی العبد عمده آن توبه قبلی است اول خدا باید توبه كند علی العبد تا عبد آبق توبه كند الی الله تا خداوند توبه داشته باشد عن العبد عمده آن توبه اول است توبه اخیر یك امر ضروری است هیچ ممكن نیست بنده‌ای بگوید خدا و جواب نشنود مگر اینكه وقتش بگذرد كه عندالاحتضار بگوید و مانند كه آن اصلاً تخصصاً خارج است نه تخصیصاً چون عندالاحتضار تكلیف رخت برمی‌بندد به همان دلیل كه دیگر نماز عندالاحتضار نه بر خود محتضر واجب است نه قضای او بر ولیّ احتضار نه به این معنا كه هنوز زنده است احتضار به این معنا كه حضرت الملائكه و این دارد از دالان دنیا به دالان آخرت منتقل می‌شود برزخ را دید كه دیگر هیچ دركی نسبت به دنیا ندارد آن لحظه، لحظه تكلیف نیست آن لحظه وقتی آثار قیامت را می‌بیند از ترس مؤمن می‌شود آن نافع این نیست ﴿حَتّی إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنّی تُبْتُ﴾ آن مقبول نیست اگر در وقتی كه مكلف موظف به توبه است توبه كرد یقیناً خدا قبول می‌كند این به نحو موجبه كلیه است كه ﴿یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ﴾ تواب رحیم است به عنوان موجبه كلیه و بدون تخصیص و اگر در جایی توبه را خدا قبول نكرد آن تخصصاً خارج است وگرنه خدا خلف وعده نمی‌كند عمده این توبه اول است كه توبه الله است علی العبد تا عبد توبه كند الی الله تا خدا توبه كند عن العبد مهم آن توبه علی العبد است این توبه یعنی ریزش لطف بر بالای سر بنده كه در بنده میل ناله و دعا پیدا بشود میل زاری و اشك ریختن پیدا بشود آن مهم است آن را به همه نمی‌دهد نه وعده داد به همه نه دلیلی اقامه شده كه حتماً خدا باید این كار را بكند در آن باره است كه می‌فرماید: ﴿ثُمَّ تابَ عَلَیْهِمْ لِیَتُوبُوا﴾ این توبه اول خدا است كه خدا لطف‌اش شامل حال عده‌ای می‌شود تا اینها برگردند ﴿ثُمَّ تابَ عَلَیْهِمْ لِیَتُوبُوا﴾ این رجوع اولی لطف خدا علی العبد همان ریزش لطف است بر بالای سر عبد كه این عبد به هوش بیاید و شوق اشك ریختن پیدا كند این نصیب همه نیست البته.
پرسش: ...
پاسخ: بالأخره
پرسش: ...
پاسخ: بله الآن آن روایتی كه
پرسش: ...
پاسخ: بله در همین این سورهٴ مباركهٴ «توبه» كه دارد ﴿یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ﴾ این با كلمه عن است كه نشانه تجاوز هست یعنی ﴿نَتَجاوَزُ عَنْ سَیِّئاتِهِمْ﴾ و قبول هم در
پرسش: ...
پاسخ: بله آن توبه ابتدائی است این ﴿لَقَدْ تابَ اللّهُ عَلَی النَّبِیِّ﴾ این توبه ابتدائی است وگرنه وجود مبارك حضرت ذنبی نداشت كه توبه كند تا آن توبه سوم كه توبه عن العبد است شامل‌اش بشود ﴿لَقَدْ تابَ اللّهُ عَلَی النَّبِیِّ﴾ نه عن النبی اما نسبت به معصیت كارها كه توبه می‌كنند خداوند ﴿یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِِ﴾ یعنی ﴿نَتَجاوَزُ عَنْ سَیِّئاتِهِمْ﴾ عمده آن توبه اول است كه لطف خدا شامل حال كسی بشود تا این شخص برگردد این نه برهان عقلی اقامه شد كه بر خدا واجب است كه بر تمام معصیت كارها این لطف‌اش را نازل كند نه چنین وعده‌ای كتاب و سنت به ما دادند این است كه انسانی كه معصیت كرد به حال خود رها است فقط با همان آن سرمایه‌های اولی یعنی با فطرت با همان ادله با همان موعظه‌هایی كه می‌شنود با همان نصایحی كه دوستان می‌كنند با آن كتابهای كه می‌خواند فقط با همین ابزار باید راه برود اما در درونش یك چشمه‌ای بجوشد كه او اشك بریزد این نصیب‌اش نمی‌شود اینجا است كه گاهی می‌بینید اراده ضعیف است گاهی می‌بینید بعضی مردداند آیا توبه كنند یا توبه نكنند برایشان بسیار دشوار است و امثال ذلك.
پرسش: ...
پاسخ: اگر یك عده «ثم كفرو ثم آمنوا ثم كفروا ثم كفروا» و امثال ذلك شدند آنها خودشان بالصراحه به پیامبرشان می‌گویند ﴿سَواءٌ عَلَیْنا أَ وَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْواعِظینَ﴾ خداوند هم روی این تسویه صحه می‌گذارد و خبر می‌دهد ﴿سَواءٌ عَلَیْهِمْ ءَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ﴾ حرف آنها خیلی تند است می‌گویند چه ما را موعظه بكنی و چه اصلاً تو سِمت وعظ نباشی ما حرفت را نمی‌پذیریم به قدری لجوج و عنودند كه نمی‌گویند «سواء علینا أ وعظت او لم تعظ» چه موعظه كنی چه موعظه نكنی می‌گویند ﴿قالُوا سَواءٌ عَلَیْنا أَ وَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْواعِظینَ﴾ اصلاً جزء موعظه كننده‌ها نباشی نه هستی و ما را موعظه نمی‌كنی اصلاً این سمت را در عالم نداری به پیامبرش می‌گفتند اینها كسانی هستند كه به سوی اختیارشان به جایی رسیدند كه ﴿فَطُبِعَ عَلی قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا یَفْقَهُونَ﴾ لا یومنون و مانند آن ولی افراد عادی اینها هیچ التزامی در كار نیست كه شوقی علاقه‌ای و بازگشت در اینها پیدا بشود اینها به همان سرمایه‌های اولی دارند زندگی می‌كنند آن سرمایه‌های اولی مایه تمام شدن حجت خدا است و تكلیف شرعی بر اینها منجز است با همان سرمایه‌ها اینها می‌دانند و حجت خدا هم بر اینها تمام است می‌خواهند راه را طی كنند برایشان سخت است وقتی این راه آسان می‌شود كه آن توبه اولی از طرف خدا بر اینها ریزش كند كه ﴿ثُمَّ تابَ عَلَیْهِمْ لِیَتُوبُوا﴾ آن را خدا به همه وعده نداد عقل هم هرگز ناطق نیست به اینكه یك چنین توبه ابتدائی بر خدا لازم است.
پرسش: ...
پاسخ: گاهی داشتن فرزند صالح دعای مؤمنین دعای بزرگان كار خیری كه بعضی از بستگان آنها كردند آباء و اجداد كرامی كه داشتند یك منشأیی در این جهات باید راه پیدا كند تا اینكه این شخص مشمول آن لطف خاص بشود و خب ذات اقدس الهی هم كه حكیم است مشیت او براساس حكمت است گزاف كار نمی‌كند لذا خودش را معرفی كرد كه ما می‌خواهیم بر شما توبه بفرستیم اما دیگران چیز دیگر می‌طلبند آیه 26 و 27 سوره «نساء» این است كه ﴿یُریدُ اللّهُ لِیُبَیِّنَ لَكُمْ وَ یَهْدِیَكُمْ سُنَنَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ یَتُوبَ عَلَیْكُمْ﴾ خدا می‌خواهد این كار را بكند ﴿یَتُوبَ عَلَیْكُمْ﴾ نه عنكم وَ اللّهُ عَلیمٌ حَكیمٌ می‌داند كه تبهكار است و مشیت‌اش هم حكیمانه است ﴿وَ اللّهُ یُریدُ أَنْ یَتُوبَ عَلَیْكُمْ﴾ این جمله را باز بار دوم ذكر فرمود كه شد تكرار اما ﴿وَ یُریدُ الَّذینَ یَتَّبِعُونَ الشَّهَواتِ أَنْ تَمیلُوا مَیْلاً عَظیمًا﴾ دیگران شما را به سمت دیگر می‌كشند خدا می‌خواهد بر شما توبه كند لطف بفرستد به مقدار لازم لطف فرستاد روحی به شما داد كه گناه برای او سمّ است مثل اینكه هیچ انسانی به دنیا نمی‌آید كه مواد مخدر به حال او سودمند باشد هیچ بشری هر كودكی كه به دنیا می‌آید سالم به دنیا می‌آید اگر شیرینی، مواد خوب شیر و مانند آن را به این كودك بدهید بدن جذب می‌كند اما همان اوائل سمّ بدهی این بدن جذب نمی‌كند هیچ كودكی طوری به دنیا نمی‌آید كه سمّ با مزاج او سازگار باشد اما در اثر تربیت غلط همین كه نوجوان شد و جوان شد و به مواد مخدر مبتلا شد طوری است كه از این مواد سمّی همان لذت را می‌برد كه یك انسان سالم از عسل لذت می‌برد این بدن را با سمّ عادت داد و شد یك مار و عقرب هیچ انسانی نیست كه گناه با فطرت او سازگار باشد این سمّ است گناه را قبول نمی‌كند هیچ انسانی هیچ كودكی روی تربیت بد این گناه را این سمّ را بر این بدن تحمیل می‌كنند بر این روح و آنچه كه در نهان هر كسی هست به نام فطرت این از درون فریاد می‌زند كه من این را نمی‌طلبم منتها این را زنده به گور كردند اعدام نكردند یعنی این فطرت را دفن كردند روی این قبر فطرتی كه زنده است و مقبور است نشسته‌اند بساط عیش به پا كردند لذا او همواره ناله می‌زند هر كسی با آن فطرت خلق شده است با الهام خلق شده است عقل او را راهنمایی می‌كند وحی او را تأیید می‌كند اینها سرمایه‌های اولیه است اما آن لذتی كه باید از مناجات ببرد این طور نیست آن در همه نیست و در روایاتی كه آمده خداوند چگونه می‌گیرد این است كه فرمود ما لذت مناجاتمان را از این شخص گرفتیم او نمی‌داند كه ما چگونه او را عقاب كردیم و بدترین كیفر این است كه خدا لذت مناجات با خود را از كسی بگیرد خب این به عنوان موجبه جزئیه به افراد داده می‌شود.
پرسش: ...
پاسخ: نه آسان بودن و سهل بودن و زودتر به ثمر رسیدن و بهتر بارور شدن‌اش موقوف بر آن لطف مجدد است وگرنه آن اندازه كه برهان عقلی اقتضا می‌كند همان سرمایه‌های اولی است یعنی فطرت از درون عقل از درون وحی از بیرون همه اینها حجت است ﴿لِیَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَیِّنَةٍ﴾ می‌شود اما آن شوقی كه انسان دل‌اش برای مناجات بتپد آن را خدا به همه نمی‌دهد و لازم هم نیست لا عقلاً و لا نقلاً اگر نبود كار دشوار است و خیلی‌ها در این جنگ شكست می‌خورند لذا فرمود: ﴿وَ اللّهُ یُریدُ أَنْ یَتُوبَ عَلَیْكُمْ﴾ اما ﴿وَ یُریدُ الَّذینَ یَتَّبِعُونَ الشَّهَواتِ أَنْ تَمیلُوا مَیْلاً عَظیمًا﴾ این چنین است عمده آن توبه اول است لذا فرمود: ﴿كَیْفَ یَهْدِی اللّهُ قَوْمًا﴾ خب ما چگونه لطفمان را شامل حال كسانی بكنیم كه حجت بالغه بر اینها قیام كرد اینها اول فهمیده ایمان آوردند شهادت دادند كه پیامبر حق است معجزات پیامبر را دیدند بعد در اثر آن مقامهای جاه طلبی و مقامات دنیا كفر ورزیدند خب ما چگونه اینها را هدایت كنیم ﴿كَیْفَ یَهْدِی اللّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إیمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقُّ وَ جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ﴾ ﴿َیْفَ یَهْدِی﴾ یعنی «كیف یهدی هدایة ثانیه» وگرنه اگر هدایت اول نبود كه آنها ایمان نمی‌آوردند كه آنها شهادت نمی‌دادند كه بینات برای آنها كافی نبود كه فرمود اینها سه راه را پشت‌سر گذاشتند عمداً آمدند كفر ورزیدند خب خدا چگونه اینها را هدایت بكند؟ یعنی هدایت پاداشی و هدایت ثانیه اما راه باز است لذا در عین حال كه اینها را با غلاظ و شداد تهدید می‌كند می‌فرماید: ﴿كَیْفَ یَهْدِی اللّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إیمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقُّ وَ جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ﴾ این گروه ایمان نیاوردند ﴿وَ اللّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظّالِمینَ أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَةَ اللّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النّاسِ أَجْمَعینَ خالِدینَ فیها لا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ یُنْظَرُونَ إِلاَّ الَّذینَ تابُوا﴾ همین‌ها هم راهشان باز است منتها با دشواری این با سختی این راه را باید طی كند ﴿إِلاَّ الَّذینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ﴾ این آیه مضمون‌اش یا شبیه به این مضمون در موارد دیگر نظیر سورهٴ مباركهٴ «نساء» آمده درباره منافقین آیهٴ 144 به بعد كه ﴿یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكافِرینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنینَ أَ تُریدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلّهِ عَلَیْكُمْ سُلْطانًا مُبینًا إِنَّ الْمُنافِقینَ فِی الدَّرْكِ اْلأَسْفَلِ مِنَ النّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصیرًا إِلاَّ الَّذینَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا﴾ با اینكه ﴿فِی الدَّرْكِ اْلأَسْفَلِ مِنَ النّارِ﴾ اند اما راه باز است اما خیلی سخت است ﴿إِلاَّ الَّذینَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللّهِ وَ أَخْلَصُوا دینَهُمْ لِلّهِ فَأُولئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنینَ وَ سَوْفَ یُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنینَ أَجْرًا عَظیمًا﴾

فایل صوتی و متنی ۱۸۰ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۷: یك قسمت آیاتی است كه می‌فرماید اگر كسی با داشتن نصاب لازم حجت عمداً دین را پشت‌سر گذاشت خداوند آن هدایت پاداشی را نصیب‌اش نمی‌كند. طائفه دیگر آیاتی است كه می‌فرماید اگر كسی به آن هدایت ابتدائی احترام گذاشت و هدایت ابتدائی را عمل كرد آن‌گاه خداوند پاداشی كه به او می‌دهد این است كه هدایتش را افزوده می‌كند وسایل‌اش را فراهم می‌كند

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/23-10:51

به نام خدا

پاسخ: سختی اولیه برای همه علی السواء است این‌طور نیست كه خداوند یك عده را برای اصل ایمان موفق نكند برای اینكه فطرت را به همین منظور به همه داد آن گرایش را به همین منظور به همگان داد آن نفس ملهمه را كه ﴿وَ نَفْسٍ وَ ما سَوّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها﴾ را به همین منظور به همه داد هیچ كس نیست كه در نهان و نهادش علاقه به خدا نباشد لذا هر مولودی با همین فطرت توحیدی خلق می‌شود ولی اگر در جبهه جهاد اكبر شخص در جنگ با هوس اسیر شد آن‌گاه خود او را با همان سرمایه‌های اولی رها می‌كنند خب.
پس آیاتی كه در این زمینه هست دو قسمت است یك قسمت آیاتی است كه می‌فرماید اگر كسی با داشتن نصاب لازم حجت عمداً دین را پشت‌سر گذاشت خداوند آن هدایت پاداشی را نصیب‌اش نمی‌كند ﴿لَمْ یَكُنِ اللّهُ لِیَغْفِرَ لَهُمْ﴾ یا ﴿كَیْفَ یَهْدِی اللّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إیمانِهِمْ﴾ و مانند آن.
طائفه دیگر آیاتی است كه می‌فرماید اگر كسی به آن هدایت ابتدائی احترام گذاشت و هدایت ابتدائی را عمل كرد آن‌گاه خداوند پاداشی كه به او می‌دهد این است كه هدایتش را افزوده می‌كند وسایل‌اش را فراهم می‌كند كه می‌شود یك سبب تكوینی به عنوان توفیق، ایصال مطلوب و مانند آن توبه هم از تكالیف شرعیه است یعنی خداوند یكی از چیزهایی كه در متن دین واجب كرده است توبه است تا آنها كه اصلاً وارد دین نبودند توبه كنند و دین را بپذیرند و آنهایی كه وارد دین بودند ولی ـ معاذ الله ـ مرتد شدند دوباره برگردند این یك بحث كلامی است گرچه در چهار مسئله از مسایل فقهی توبه مرتد فطری پذیرفته نمی‌شود ظاهراً اگر آن مرتد مرد باشد ولی از نظر بحث كلامی توبه همگان چه مرتد فطری چه ملی چه زن چه مرد مقبول است یعنی از نظر بحث بهشت و جهنم توبه مقبول است اما از نظر بحث طهارت و غیر طهارت و امثال ذلك از آن احكام اربعه این در فقه گفتند مقبول نیست اگر ارتدادش فطری باشد و مرتد مرد باشد خب خود توبه جزء وظایف دین است كه در متن دین آمده مشكل كار این است كه هر توبه‌ای كه عبد دارد محفوف به دو توبه خدا است توبه‌ای كه عبد دارد یعنی رجوع به مولی دارد خداوند بعد از اینكه این عبد به سراغ او بازگشت كرد لطف‌اش را شامل این بنده می‌كند توبه او را قبول می‌كند كه ﴿هُوَ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ یَأْخُذُ الصَّدَقاتِ﴾ این توبه عن العبد است كه با كلمه تجاوز همراه است ﴿هُوَ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ یَأْخُذُ الصَّدَقاتِ﴾ یعنی ﴿نَتَجاوَزُ عَنْ سَیِّئاتِهِمْ﴾ این توبه معروف هست یعنی اول انسان تبهكار توبه می‌كند كه توبه عبد است الی المولی دوم توبه مولی است عن العبد كه از سیئات‌اش تجاوز می‌كند.

فایل صوتی و متنی ۱۸۰ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۶:این شخص دلش برای ایمان بتپد این‌چنین نیست شوقی داشته باشد این‌چنین نیست این شوق را خدا به هر كس نمی‌دهد فقط به كسانی می‌دهد كه اوائل با نفس مبارزه كردند مقداری این راه را با سختی طی كردند آن‌گاه بعد از اینكه مقداری از این راه را طی كردند خدا پاداشی كه می‌دهد

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/23-10:45

به نام خدا
 لذا برابر با آن لیاقت تكوینی هدایت تشریعی آمده است كه ﴿إِنّا هَدَیْناهُ السَّبیلَ﴾ یا ﴿وَ قُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ شاءَ فَلْیُؤْمِنْ وَ مَنْ شاءَ فَلْیَكْفُرْ﴾ اما یك گرایش زائدی را خداوند ایجاد بكند كه این شخص دلش برای ایمان بتپد این‌چنین نیست شوقی داشته باشد این‌چنین نیست این شوق را خدا به هر كس نمی‌دهد فقط به كسانی می‌دهد كه اوائل با نفس مبارزه كردند مقداری این راه را با سختی طی كردند آن‌گاه بعد از اینكه مقداری از این راه را طی كردند خدا پاداشی كه می‌دهد می‌فرماید: ﴿وَ الَّذینَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدًی﴾ ﴿وَ یَزیدُ اللّهُ الَّذینَ اهْتَدَوْا هُدًی وَ الْباقِیاتُ الصّالِحاتُ﴾ كذا و كذا.

فایل صوتی و متنی ۱۸۰ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۵: اگر عمداً هدایت الهی را پشت‌سر گذاشت و اعتنا نكرد آن هدایت پاداشی نصیبش نمی‌شود آن شخص به حال خود واگذار خواهد شد با همان هدایت اولی باید كه خود را نجات بدهد

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/23-10:41

به نام خدا
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
﴿كَیْفَ یَهْدِی اللّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إیمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقُّ وَ جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ وَ اللّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظّالِمینَ ﴿86﴾ أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَةَ اللّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النّاسِ أَجْمَعینَ ﴿87﴾ خالِدینَ فیها لا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ یُنْظَرُونَ ﴿88﴾ إِلاَّ الَّذینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ ﴿89﴾
هدایت خدا به عنوان هدایت تشریعی این عام است شامل همه انسانها است كه هدیً للناس است و هیچ انسانی نیست كه از هدایت عامه الهی برخوردار نباشد و اگر آن هدایت عامه به آن انسان نرسید تكلیف هم در آنجا نیست و اگر كسی این هدایت الهی را پذیرفت و به دنبال این هدایت حركت كرد آن‌گاه هدایت پاداشی نصیب‌اش می‌شود به عنوات توفیق، به عنوان فراهم كردن وسایل بیرون، به عنوان ایجاد كشش و گرایش در درون و مانند آن و اگر عمداً هدایت الهی را پشت‌سر گذاشت و اعتنا نكرد آن هدایت پاداشی نصیبش نمی‌شود آن شخص به حال خود واگذار خواهد شد با همان هدایت اولی باید كه خود را نجات بدهد آیاتی كه برای مربوط به نفی هدایت پاداشی از تبهكاران است در بحث قبل گذشت كه خداوند چگونه افرادی را كه هدایت كرده عقل داده وحی فرستاده حجت بر آنها تمام شده مع‌ذلك كفر ورزیدند چگونه آنها را هدایت بكند یعنی هدایت پاداشی و هرگز خدا این گروه تبهكار را راهنمایی نمی‌كند ﴿لَمْ یَكُنِ اللّهُ لِیَغْفِرَ لَهُمْ ﴾ یا ﴿وَ لا لِیَهْدِیَهُمْ﴾ و مانند آن چه اینكه در «صف» فرمود: ﴿فَلَمّا زاغُوا أَزاغَ اللّهُ قُلُوبَهُمْ﴾ چون اینها اهل زیغ و انحراف شدند خدا قلب اینها را منحرف كرد یعنی اینها را به حال خود واگذاشت این ازاغه بعدی یك وصف وجودی نیست كه خداوند كسی را گمراه بكند بلكه یك امر سلبی است همین كه توفیق را برداشت و فیض را نرساند می‌شود ازاغه.
در قبال این آیات یاد شده كه ناظر به سلب هدایت پاداشی ازتبهكاران است آیات فراوانی است كه هدایت پاداشی را برای صالحان تثبیت می‌كند نظیر آنچه كه در پایان سوره «عنكبوت» آمده ﴿وَ الَّذینَ جاهَدُوا فینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنینَ﴾ با اینكه خداوند با همه هست ﴿هُوَ مَعَكُمْ أَیْنَ ما كُنْتُمْ﴾ آن معیت قیومیه نسبت به كل محقق است اما این یك معیت خاصه است كه مخصوص مردان با احسان است كه ﴿وَ إِنَّ اللّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنینَ﴾ یا در بخشهای دیگر قرآن فرمود: ﴿یَهْدی بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ﴾ این ﴿یَهْدی بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ﴾ این همان هدایت پاداشی است كه در سوره «مائده» آیه شانزده آمده است ﴿یَهْدی بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ﴾ چه اینكه در سورهٴ «مریم» آیه 76 این چنین است ﴿وَ یَزیدُ اللّهُ الَّذینَ اهْتَدَوْا هُدًی وَ الْباقِیاتُ الصّالِحاتُ خَیْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوابًا وَ خَیْرٌ مَرَدًّا﴾ یعنی خداوند كسانی را كه مهتدی باشند و مهتدی شدند هدایت آنها را اضافه می‌كند یا در سورهٴ 47 كه به نام مبارك رسول خدا(صلّی الله علیه و آله و سلّم) است آیه هفده این چنین آمده است كه ﴿وَ الَّذینَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدًی وَ آتاهُمْ تَقْواهُمْ﴾ این‌گونه از آیات در بخش هدایت پاداشی فراوان هست كه اگر كسی مهتدی شد خداوند او را هدایت می‌كند ﴿وَ مَنْ یُؤْمِنْ بِاللّهِ یَهْدِ قَلْبَهُ﴾ كه در سوره «صف» است یا ﴿إِنْ تُطیعُوهُ تَهْتَدُوا﴾ كه در سوره «نور» هست و مانند آن.

فایل صوتی و متنی ۱۸۰ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۴: خاسر كسی است كه هستی خود را ببازد نه حیات مجددی است برای او به دنیا و نه آنجا جای كسب و عمل صالح است كل هستی را می‌بازد كل هستی را باخت به آن دشمنی هستی آدم را به قمار برد و اگر هستی را برد به آدم چه می‌كند اگر آدم را از بین ببرد كه آدم راحت می‌شود چون آنها تقاضای مرگ می‌كنند جواب می‌آید كه گفتند ﴿لِیَقْضِ عَلَیْنا رَبُّكَ﴾ جواب آن است كه كسی اینجا نمی‌میرد حالا كل سرمایه را عدو مبین به كف گرفت حالا چه می‌كند خدا می‌داند.

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/22-17:41

به نام خدا
 آن‌گاه می‌فرماید: ﴿قُلْ إِنِّی أَخَافُ إِنْ عَصَیْتُ رَبِّی عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ﴾ ﴿قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِینِی﴾ ﴿فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ﴾ شما در انتخاب دین آزادید ولی بدانید كه﴿قُلْ إِنَّ الْخاسِرینَ الَّذینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلیهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبینُ﴾ خاسر آن‌گاه می‌فرماید: ﴿قُلْ إِنِّی أَخَافُ إِنْ عَصَیْتُ رَبِّی عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ﴾ ﴿قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِینِی﴾ ﴿فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ﴾ شما در انتخاب دین آزادید ولی بدانید كه﴿قُلْ إِنَّ الْخاسِرینَ الَّذینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلیهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبینُ﴾ خاسر كسی است كه هستی خود را ببازد نه حیات مجددی است برای او به دنیا و نه آنجا جای كسب و عمل صالح است كل هستی را می‌بازد كل هستی را باخت به آن دشمن سرسخت كه عدوٌ مبین است آن عدوٌ مبینی كه لا تبغی و لا تذر است هستی آدم را به قمار برد و اگر هستی را برد به آدم چه می‌كند اگر آدم را از بین ببرد كه آدم راحت می‌شود چون آنها تقاضای مرگ می‌كنند جواب می‌آید كه گفتند ﴿لِیَقْضِ عَلَیْنا رَبُّكَ﴾ جواب آن است كه كسی اینجا نمی‌میرد حالا كل سرمایه را عدو مبین به كف گرفت حالا چه می‌كند خدا می‌داند.
«اعاذنا الله من شرور انفسنا و سیئات اعمالنا»
«و الحمد لله رب العالمین»

فایل صوتی و متنی ۱۷۸ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۳: این اول المسلمین در قرآن یكی دو جا است كه مخصوص پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) است یعنی من اولین مسلمانم نه اولین مسلمانم یعنی در بین امت خودم اولین مسلمانم اولیت زمانی مراد نیست كه در بحثهای قبل هم ملاحظه فرمودید این اولیت رتبی است وگرنه هر پیغمبری نسبت به قوم خودش اول هست

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/22-17:32

به نام خدا
 آیات سورهٴ مباركهٴ «زمر» از یازده به بعد شاهد این سخن است كه ﴿قُلْ إِنّی أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّینَ وَ أُمِرْتُ ِلأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمینَ﴾ این اول المسلمین در قرآن یكی دو جا است كه مخصوص پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) است یعنی من اولین مسلمانم نه اولین مسلمانم یعنی در بین امت خودم اولین مسلمانم اولیت زمانی مراد نیست كه در بحثهای قبل هم ملاحظه فرمودید این اولیت رتبی است وگرنه هر پیغمبری نسبت به قوم خودش اول هست لذا حضرت موسی فرمود من اولین مؤمنینم این اول المسلیمن كه در قرآن دو جا دارد منحصر به پیغمبر است یعنی من نسبت به همه انبیا و امم جلوترم اگر ابراهیم خلیل ﴿هُوَ سَمّاكُمُ الْمُسْلِمینَ مِنْ قَبْلُ﴾ او زماناً بر من مقدم است وگرنه من رتبتاً اول المسلمین‌ام و اگر ابراهیم تابع نوح است و نوح شیخ الانبیا است (علیهم السلام) من اول المسلمین‌ام رتبتاً پس همه انبیا مسلمان‌اند و او اول المسلمین است

فایل صوتی و متنی ۱۷۸ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

بسم الله الرحمن الرحیم شناخت امام

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/22-17:22

به نام خدا
 شناخت امام

آنچه بسیار مهم است این است كه انسان امام زمان خود را بشناسد و به اندازه خویش متوجه آن وجود عظیم گردد و این توجه و شناخت حاصل نمى‌شود جز با مراقبه.  
 
مراقبه یعنى این كه انسان سعى كند جمعیت حواس یابد و از تفرّق در تخیّلات بپرهیزد.
 
مشكلات و سختى‌ها در زندگى مادى موجب جمعیت حواس مى‌شود و انسان را به وجود حقیقى خود كه همان نفس شریف او است نزدیك مى‌سازد.
حضرت آیت الله سید علی محمد دستغیب در تفسیر زیارت جامعه کبیره

https://chat.whatsapp.com/IKohTDr9Q5bCxtXR3DarL7




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۲: كسی دین‌اش مرضی و مقبول حق نبود خود را باخت فرمود: ﴿وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ اْلإِسْلامِ دینًا فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی اْلآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرینَ﴾ اینها كسانی هستند كه سرمایه‌هایشان را باختند چون نه حیات مجددی برای انسان هست كه انسان دوباره به دنیا برگردد كلا سخن از رجوع نیست و نه در آنجا جا برای عمل هست

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/22-14:26

به نام خدا


اما اینكه فرمود: ﴿وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ اْلإِسْلامِ دینًا فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ﴾ برای اینكه خداوند قبول‌اش به آن كمال هست اینكه فرمود: ﴿الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا﴾ یعنی همین اسلام ناب كه به تعبیر قرآن به صورت قرآن و عترت درآمده است فرمود دین خدا پسند همین است ﴿وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا﴾ یعنی من این اسلام را به عنوان دین برای شما پسندیدم دین خدا پسند همین است ﴿وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا﴾ یعنی این دین مرضی من است این خداپسند است بقیه را دیگر نمی‌پسندم اثبات‌اش را در آیه سوره «مائده» بیان كرد نفی‌اش را در سوره «آل عمران» فرمود: ﴿وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ اْلإِسْلامِ دینًا فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ﴾ اسلام را فرمود: ﴿رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا﴾ غیر از اسلام را هم ﴿فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ﴾ برای اینكه این با تقوای دینی همراه نیست و خداوند غیر از تقوی چیزی را نمی‌پذیرد و اگر كسی دین‌اش مرضی و مقبول حق نبود خود را باخت فرمود: ﴿وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ اْلإِسْلامِ دینًا فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی اْلآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرینَ﴾ اینها كسانی هستند كه سرمایه‌هایشان را باختند چون نه حیات مجددی برای انسان هست كه انسان دوباره به دنیا برگردد كلا سخن از رجوع نیست و نه در آنجا جا برای عمل هست لذا فرمود: ﴿وَ هُوَ فِی اْلآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرینَ﴾ نه اینكه در آخرت ضرر می‌كند در آخرت كشف می‌شود كه ضرر كرده است و سرمایه را از كف داده و سرمایه هم بیرون از جان آدم نیست
فایل صوتی و متنی ۱۷۸ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۱: جریان حضرت ابراهیم وقتی كه فرشته‌ها آمدند

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/22-14:23

به نام خدا

جریان حضرت ابراهیم وقتی كه فرشته‌ها آمدند ﴿فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خیفَةً قالُوا لا تَخَفْ وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلیمٍ﴾ تا می‌رسد به اینجا كه ﴿قالُوا إِنّا أُرْسِلْنا إِلی قَوْمٍ مُجْرِمینَ لِنُرْسِلَ عَلَیْهِمْ حِجارَةً مِنْ طینٍ مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفینَ فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فیها مِنَ الْمُؤْمِنینَ﴾ این فرشته‌های تعذیب گفتند مؤمنینی كه در آن محل بودند ما آنها را بیرون بردیم بعد عذاب نازل كردیم خب مومنین چند گروه بودند فرمود: ﴿فَما وَجَدْنا فیها غَیْرَ بَیْتٍ مِنَ الْمُسْلِمینَ﴾ ما فقط یك خانوار مسلمان در این محل بود ﴿فَما وَجَدْنا فیها غَیْرَ بَیْتٍ مِنَ الْمُسْلِمینَ﴾ همان یك خانوار به حضرت ابراهیم ایمان آوردند مسلمان بودند مسلمان یعنی كسی كه منقاد وحی آن عصر باشد هر كسی تابع پیامبر عصری باشد مسلمان واقعی است.
فایل صوتی و متنی ۱۷۸ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۲۰: هر كدام از این امتها در زمان پیامبر خودشان كه به دستور آن پیامبر عمل می‌كردند اهل سعادت‌اند نه اینكه الآن هم یهودی اهل سعادت باشد مسیحی اهل سعادت باشد صابئان اهل سعادت باشند. قرآن عملی را صالح می‌داند كه مطابق با حجت عصر باشد اگر عملی برابر با دین منسوخ بود نه دینی كه مطابق حجت عصر است آن عمل را یقیناً قرآن عمل صالح نمی‌داند

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/22-14:05

به نام خدا
منظور از آن آیه این است كه هر كدام از این امتها در زمان پیامبر خودشان كه به دستور آن پیامبر عمل می‌كردند اهل سعادت‌اند نه اینكه الآن هم یهودی اهل سعادت باشد مسیحی اهل سعادت باشد صابئان اهل سعادت باشند این‌طور نیست بلكه این آیه منحل می‌شود به چند جمله و مفاد هر جمله این است كه هر كدام از این ملل و اقوام در زمان پیامبر خودشان و در زمان حجیت دین خودشان وقتی به دین خود عمل می‌كردند هر كدام سعادتمند بودند.
 فرمود هر كس ایمان به خدا و قیامت بیاورد و عمل صالح بكند اهل سعادت است این معنا برای ما از روح قرآن و فرهنگ قرآن به طور قطع روشن است كه قرآن عملی را صالح می‌داند كه مطابق با حجت عصر باشد اگر عملی برابر با دین منسوخ بود نه دینی كه مطابق حجت عصر است آن عمل را یقیناً قرآن عمل صالح نمی‌داند الیوم كسی هفته‌ای یك روز نماز بخواند آن هم به طرف شرق این را یقیناً قرآن عمل صالح نمی‌داند قرآن ﴿أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلی غَسَقِ اللَّیْلِ﴾ را عمل صالح می‌داند قرآن جهاد در راه حق را صوم ماه مبارك رمضان را و امثال ذلك را عمل صالح می‌داند وقتی قرآن می‌فرماید: ﴿مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ اْلآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحًا﴾ یعنی گذشته از اعتقاد به اصول دین كارش مطابق با حجت عصر باشد این می‌شود عمل صالح كاری كه پیغمبر و عترت طاهره(علیهم السلام) می‌كردند می‌شد عمل صالح یقین داریم كاری كه برابر با شریعت منسوخه است عمل صالح نیست

فایل صوتی و متنی ۱۷۸ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۹: الآن هم ارواح مطهر انبیا تابع روح مطهر رسول اكرم‌اند و الآن هم آن صحف انبیای سلف كه دست نخورده پیش ولی عصر (ارواحناه فداه) است تابع قرآن كریم است

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/22-09:46

به نام خدا

 الآن هم ارواح مطهر انبیا تابع روح مطهر رسول اكرم‌اند و الآن هم آن صحف انبیای سلف كه دست نخورده پیش ولی عصر (ارواحناه فداه) است تابع قرآن كریم است پس صحف انبیا یك سمت خود انبیا سمت دیگر همه‌شان انوارند صحف انبیا تابع قرآن است خود انبیا تابع رسول اكرم‌اند لذا سخن از ﴿مُصَدِّقًا لِما بَیْنَ یَدَیْهِ﴾ است و از این جهت در همه حالات اینها نورند و طیب‌اند و طاهرند و ایمان به آنها واجب است.

فایل صوتی و متنی ۱۷۷ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۸: انببای سلف در زمان ظهور حضرت اینها حضور پیدا خواهند كرد پشت سر حضرت نماز خواهند خواند و جزء امتان راستین حضرت خواهند جزء حواریون حضرت خواهند بود اینها موجودات مقدسه هستند كه یاوران آن حضرت‌اند

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/21-18:08

به نام خدا
موسای كلیم هم روح مطهرش آن وقت انسان كامل بود الآن هم هست انبیای سلف این چنین بودند آن وقت هم توسل به اینها اثر داشت الآن هم این چنین‌اند آن وقت هم نور بودند الآن هم این چنین‌اند این طور نیست كه ـ معاذ الله ـ اینها قبلاً خوب بودند بعد برگشتند یا ما به بدن آنها احترام می‌گذاشتیم مقام نورانیت اینها الآن هم هست لذا در تمام عبادات ما در بهترین زیارتهای ما اول سلام را نثار این بزرگان می‌كنیم بعد نثار ائمه خودمان اینها به عظمت باقی بودند و هستند و خواهند بود و در زمان ظهور حضرت اینها حضور پیدا خواهند كرد پشت سر حضرت نماز خواهند خواند و جزء امتان راستین حضرت خواهند جزء حواریون حضرت خواهند بود اینها موجودات مقدسه هستند كه یاوران آن حضرت‌اند چیزی باطل نشده كه ما بگوییم موسی نسخ شده ـ معاذ الله ـ عیسی نسخ شده ـ معاذ الله ـ این چنین نیست البته انجیل و تورات محرف كه خود قرآن كریم هم می‌فرماید اینها ﴿فَوَیْلٌ لِلَّذینَ یَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَیْدیهِمْ ثُمَّ یَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللّهِ﴾ كه درباره اینها فرمود اینها ﴿ما یَأْكُلُونَ فی بُطُونِهِمْ إِلاَّ النّارَ﴾ قرآن هم گه‌گاه برای عظمت آنچه كه در تورات و انجیل آمده می‌فرماید ما این را در تورات گفتیم در انجیل گفتیم مگر با خبر نیستید كه در تورات چه گذشت؟ مگر مستحضر نیستید انجیل در این زمینه چه گفت؟ در سوره «نجم» آیه 36 دارد كه ﴿أَمْ لَمْ یُنَبَّأْ بِما فی صُحُفِ مُوسی وَ إِبْراهیمَ الَّذی وَفّی﴾ در سوره «اعلی» دارد كه ﴿إِنَّ هذا لَفِی الصُّحُفِ اْلأُولی صُحُفِ إِبْراهیمَ وَ مُوسی﴾ یعنی مسئله‌ای كه ﴿بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَیاةَ الدُّنْیاوَ اْلآخِرَةُ خَیْرٌ وَ أَبْقی﴾ می‌فرماید این مطلب جدیدی نیست این مطلبی است كه انبیای سلف آوردند در كتب انبیای سلف هست ﴿بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَیاةَ الدُّنْیاوَ اْلآخِرَةُ خَیْرٌ وَ أَبْقی﴾ و امثال ذلك خب این مطلبی نیست نسخ پذیر كه دنیا متاع زودگذر است و اكثری دنیا طلب‌اند و طلب دنیا خسران آخرت را به همراه دارد و مانند آن فرمود: ﴿قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكّی وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلّی بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَیاةَ الدُّنْیا وَ اْلآخِرَةُ خَیْرٌ وَ أَبْقی إِنَّ هذا لَفِی الصُّحُفِ اْلأُولی صُحُفِ إِبْراهیمَ وَ مُوسی﴾ اینها مطلبی نیست كه نسخ بشود كه ما وقتی به قرآن ایمان داریم جمیع آنچه كه مطابق با قرآن است مؤمن خواهیم بود وقتی به وجود مبارك پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) مؤمنیم جمیع انبیا و انسانهای كاملی كه هماهنگ با اویند مؤمن خواهیم بود الآن هم ارواح مطهر انبیا تابع روح مطهر رسول اكرم‌اند و الآن هم آن صحف انبیای سلف كه دست نخورده پیش ولی عصر (ارواحناه فداه) است تابع قرآن كریم است پس صحف انبیا یك سمت خود انبیا سمت دیگر همه‌شان انوارند صحف انبیا تابع قرآن است خود انبیا تابع رسول اكرم‌اند لذا سخن از ﴿مُصَدِّقًا لِما بَیْنَ یَدَیْهِ﴾ است و از این جهت در همه حالات اینها نورند و طیب‌اند و طاهرند و ایمان به آنها واجب است.
فایل صوتی و متنی ۱۷۷ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۷: این را قرآن بالصراحه اعلام كرد كه هرگز امتی بدون حجت نخواهند بود ﴿وَ لَقَدْ بَعَثْنا فی كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولاً﴾ «فی كل امةٍ» كذا ﴿إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾ ممكن نیست جایی بشر زندگی كند و اندیشه حكومت كند مگر اینكه وحی در آنجا راهنما است

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/21-14:36

به نام خدا
 این را قرآن بالصراحه اعلام كرد كه هرگز امتی بدون حجت نخواهند بود ﴿وَ لَقَدْ بَعَثْنا فی كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولاً﴾ «فی كل امةٍ» كذا ﴿إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾ ممكن نیست جایی بشر زندگی كند و اندیشه حكومت كند مگر اینكه وحی در آنجا راهنما است حالا اگر قرآن در عصر نزول می‌فرمود ما برای مردم دور دست خاور انبیایی فرستادیم اصلاً اینها هیچ دسترسی نداشتند تا بفهمند تحقیق كنند لذا درباره انبیایی كه در خاورمیانه زندگی می‌كردند می‌فرماید: ﴿وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ﴾ از انبیای پیشین سؤال بكن یعنی آثار آنها هست كتابهای آنها هست مردمی كه آنها را درك كردند هستند مردمی كه به آنها ایمان آوردند با شما همراهند و مانند آن لذا هر جا بشر بود و هست وحی خدا و حجت خدا باید برسد حالا یا بالنبوة و الرساله مستقیماً حالا از انبیای اولوالعزم باشند یا از انبیای اولوالعزم نباشد نظیر لوط كه به حضرت ابراهیم ایمان آورد و در منطقه دیگر مشغول تبلیغ بود یا نه به عنوان امام به عنوان وصی و به عنوان نماینده یك پیامبر منطقه‌ای می‌رود تا حجت خدا را ابلاغ كند ﴿لِیَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَیِّنَةٍ﴾ باشد.


فایل صوتی و متنی ۱۷۷ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

بسم الله الرحمن الرحیم فرا رسیدن نیمه شعبان سالروز شکفتن دوازدهمین گل بوستان امامت و ولایت خجسته باد

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/21-09:51

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام بر آل یاسین، سلام بر مهدی امتها و جامع تمام کلمات وحی الهی.

سلام بر آنکه ماه تابان و نور درخشان است. سلام بر آفتاب شب ظلمانی جهان و قرص ماه ایمان.

سلام بر بهار مردمان و نشاط آفرین روزگار. در تقویم انتظار، همه فصل ها از عطر بهاری مهدی (عج) متبرک است.

نوروز منتظران، روزی است که از شب نیمه شعبان آغاز می شود.بهار، همه طراوتش را مدیون یک گل است:گل زیبای نرگس.

اگر سختی زمستان غیبت نبود، شوق آمدن بهار عدالت معنا نداشت.

بهارِ مهدی (عج) از راه می رسد، خانه تکانی دل ها را فراموش نکنیم.خانه تکانی، رسم قدیمی همه منتظران بهار است.

شب هجرانت ای دلبر، شب یلداست، رخت نوروز و دیدار تو، عید ماست.

ای بهار دلها و امیدبخش انسانها و سرور و شادی روزها، ای خورشید ظلمتها و ماه تمام نمای جمال خدا.

ای حقیقت عشق و مظهر پرستش، ای شکوفه طه و غنچه شکفته زهرا، علیهاالسلام. ای سرو خوش قد و رعنا، ای چهره ات چون آفتاب، روشن و دلربا، ای در رهت، جانها فدا و نشان غمت، اشکها.

ای عصاره زمان و زیباییها، ای هماره با ما و ناپیدا، ای سوخته در فراغت عاشق و شیدا، ای مونس و همدم اولیا، ای خمار نگاهت راز هستی ها، ای طاووس خوش خرام بهشت اعلی، ای شراب عشقت، نوش جانها، ای خزینه علم و نهایت حلم، ای مسکن برکت و معدن حکمت، ای تمام محبت، ای گرد و غبار مقدمت توتیای چشم ما، ای شمع جهان افروز، بیا! ای شاهد عالم سوز بیا! ای کعبه امید عیان شو.

ای درخشش هستی بتاب! ای خورشید جان و جهان جلوه گر شو!، ای فروغ فضلیت بتاب! ای راز عظیم تجلی چهره بنمای، ای پاکترین خونها نثار عشقت، به پا خیز! ای دشت و دمن در انتظارت با دم عیسایی ات، زنده گردان! ای کشتی نجات، رهایی بخش و ای مرهم سینه ها درمان کن.
 

فرا رسیدن نیمه شعبان سالروز شکفتن دوازدهمین گل بوستان امامت و ولایت خجسته باد




نظرات() 

انتظار و واقعیت آن چیست؟

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/20-18:38

به نام خدا
 انتظار و واقعیت آن چیست؟

پرسش:

با سلام
با شیوع ویروس کرونا و عالم گیر شدن آن روایاتی از معصومین نقل میشود به این مضمون که قبل از ظهور حضرت دو سوم مردم جهان خواهند مرد یک سوم با مرگ سرخ یا همان شمشیر و یک سوم با مرگ سفید یا همان طاعون و مصداق مرگ سفید را ویروس کرونا می‌دانند.

آیا واقعا چنین نشانه ای برای ظهور حضرت بیان شده است و تطبیق آن با این بیماری صحیح است؟

همچنین موضوع دیگری که مطرح می‌کنند این است که خداوند بوسیله این بیماری میخواهد مردم را از غفلتی که دچارش هستند خارج کند و ایشان  را متوجه امام زمان بکند و به عبارتی علت گرفتار شدن به این بیماری را غفلت از امام زمان می‌داند تا مردم را برای ظهور آماده کند. 

چنین حرفی سند قرآنی یا روایی دارد؟


پاسخ:

بسمه تعالی
مرحوم حاج شیخ عباس قمی در کتاب منتهی‌الآمال در حالات و خصوصیات ظهور ظهور حضرت صاحب العصر و الزمان در مورد علامات ظهور که آنها را دو قسمت می کند چنین می‌نگارد:
"اول علامات حتمی و دوم علامات غیرحتمی".
در مورد علامات غیر حتمی می گوید: "هشتم: وقوع زلزله و طاعون شدید است در کثیری از بلاد".

 شاید طاعون همین ویروس کرونا باشد و خداوند دانا است، در هرصورت آمدن امام زمان حتمی است اما وقت آن را تنها خداوند می داند.*

 مهم برای ما دوستان حضرت اضافه بر دعا کردن برای فرج و ظهور حضرت، انتظار است؛ اما انتظار و واقعیت آن چیست؟

انتظار آمادگی برای ملاقات امام معصوم، خلیفه خداوند در زمین، کسی که مجری و اجرا کننده فرمان خداوند در کره زمین است.

بنابراین انسان مُنتظِر کسی است که خود را آراسته به ایمان کند و علامت آن در اعضا و جوارحش و قلبش ظاهر باشد، واجبات را بشناسد و تنها برای قرب به خداوند انجام دهد و حرام را بشناسد و انجام ندهد و قلب خود را از همه صفات بد به کمک خداوند پاکیزه کند این است معنی انتظار.
چنین شخصی عاشق امام زمان می شود.

البته بلاهایی که مردم را متوجه خداوند و امام زمان علیه السلام کند در حقیقت نعمت است و برای آنها که از خداوند قهر می‌کنند بدبختی بیشتری است که خود خواسته‌اند، زیرا محبوب و معشوق خود را دنیا و مادیات گرفته اند و حاضر نیستند تغییر کنند پس برای آنها بدبختی بیشتر است.
سید علی‌محمد دستغیب
١٧ فروردین ١٣٩٩
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
لینک عضویت در کانال واتس‌اپ مرکز نشر آثار و اندیشه های آیت‌الله سید علی‌محمد دستغیب | کانون فرهنگی مسجد قبا

https://chat.whatsapp.com/De9L0rFNwvaLMz0chSw74R




نظرات() 

با مهربانی حرف دلت را بزن

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/19-20:41

به نام خدا

با مهربانی حرف دلت را بزن

پرسش:

با سلام
در این مدتی که بخاطر کرونا مجبور هستم در خانه بمانم بیشتر اوقات برای سر گرم شدنم مشغول بازی کامپیوتری و شبکه های مجازی هستم.

تا اینکه چند وقت پیش مادرم با عصبانیت آمد و دستگاه بازی را شکست و من هم با عصبانیت او را از اتاقم بیرون کردم و چیزهایی که نباید گفتم.
وقتی عصبانی می‌شوم دیگر نمیدانم چه می‌گویم .

حضرت آقا من می‌دانم نباید به پدر و مادر بی احترامی کرد ولی چه کنم وقتی این طور رفتار می‌کنند از من چه توقعی دارید؟ 

به خودم می‌گویم عذرخواهی نکنم بهتر هست چون من که نمی‌توانم بازیم را ترک کنم لااقل دیگر کاری به من ندارند و دوباره ناراحتی پیش نمی‌‌آید.
لطفا چاره‌ای جلوی پایم بگذارید. 

پاسخ:

بسمه تعالی
ای برادر یا خواهر عزیز شما توجه کنید که پدر و مادر، بخصوص مادر چقدر برای حضرتعالی زحمت کشیده‌اند و شما را دوست می‌دارند؛ بخصوص مادر.
ای عزیز جزای زحمت آنها این است که شما اینطور برخورد کنید؟
چرا نمی‌آیید او را ببوسید؟

دستش را ببوسید و بگوئید "مادر عزیز من چه کنم بیکار هستم، گناهی که انجام نمی‌دهم فقط خودم را مشغول می‌کنم، باید در خانه بمانم، ناچارم، البته شما هم تقصیر ندارید شاید فکر می‌کنید من گمراه می‌شوم، اما اینطور نیست من از خدا می‌خواهم گمراه نشوم. "

حال که دستگاه شما شکسته شده البته عصبانی می‌شوید زیرا آن را دوست می‌داشتید، اما حیف انسان نیست که دستگاه کامپیوتری را بهتر از مادر و پدر بداند؟! آیا این زشت نیست؟!

ای عزیز بیا و آشتی کن و عذرخواهی کن و با مهربانی حرف دلت را بزن که این کارِ انسان شریف است.

یادت نرود که عاق والدین بخصوص دل شکستگی آنها ضررهای بسیاری دارد، ان شاء الله حرف بشنو و توبه کن و دیگر اینگونه با آنها رفتار نکن ماشاءالله، بارک الله.
سیدعلی محمد دستغیب
١٧ فروردین 




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۶: اینها واقعاً درك می‌كنند این طور نیست كه این آیات حمل بر مجاز بشود اینها واقعاً تسبیح می‌گویند واقعاً سجده دارد واقعاً تحمید دارند. ممكن نیست چیزی نشانه حق باشد و از شعور بهره‌ای نداشته باشد. درك می‌كنند شفاعت دارند شكایت دارند ناله دارند.

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/19-17:53

به نام خدا
همانند آیه محل بحث آمده در سوره «رعد» این چنین است كه آیه پانزدهم سوره «رعد» این است كه ﴿وَ لِلّهِ یَسْجُدُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ طَوْعًا وَ كَرْهًا وَ ظِلالُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَ اْلآصالِ﴾ یعنی هر كسی كه در آسمان و زمین است خواه و ناخواه سجده می‌كند خدا را و سایه‌های آنها در بامداد و شامگاه هم كه گاهی به طرف مشرق می‌افتد گاهی به طرف مغرب خواه سایه‌های عمودی خواه سایه‌های مبسوط خواه سایه شاخصهایی كه عمودی روی زمین ایستاده است خواه سایه شاخصهایی كه روی دیوار فرو رفته‌اند و ضلع افقی را رسم می‌كنند و مانند آن در افتادن روی زمین اینها ساجد حق‌اند انسان و سایه‌اش هر شاخص و سایه‌اش در پیشگاه حق ساجد است و خاضع چه اینكه در سورهٴ مباركهٴ «نحل» هم مشابه این آمده است منتها آنجا سخن از طوع و كره نیست آیه 48 سوره «نحل» این است كه ﴿أَ وَ لَمْ یَرَوْا إِلی ما خَلَقَ اللّهُ مِنْ شَیْ‏ءٍ یَتَفَیَّؤُا ظِلالُهُ عَنِ الْیَمینِ وَ الشَّمائِلِ سُجَّدًا لِلّهِ وَ هُمْ داخِرُونَ وَ لِلّهِ یَسْجُدُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی اْلأَرْضِ مِنْ دابَّةٍ وَ الْمَلائِكَةُ وَ هُمْ لا یَسْتَكْبِرُونَ﴾ گاهی به صورت ﴿ما فِی السَّماوات﴾ گاهی به صورت ﴿من فِی السَّماوات﴾ همه در پیشگاه حق ساجدند و تخلف در نظام تكوین اصلاً راه ندارد.
پرسش: ...
پاسخ: تكویناً كه ساجدند و ما چون از شعور آنها خبر نداریم نمی‌توانیم بگوییم كه آنها سجده ندارند آنها واقعاً درك می‌كنند منتها دركشان نظیر درك انسان نیست درك می‌كنند و چیز می‌فهمند و ساجدند منتها ما درك نمی‌كنیم كه آنها چه می‌كنند مسئله شهادت زمین شكایت زمین همه اینها نشانه آن است كه اینها واقعاً درك می‌كنند این طور نیست كه این آیات حمل بر مجاز بشود اینها واقعاً تسبیح می‌گویند واقعاً سجده دارد واقعاً تحمید دارند اگر زمین یك جماد محض باشد هیچ درك نكند كه نمی‌تواند در قیامت شهادت بدهد یا از كسی شكایت كند یا وسیله شفاعت را فراهم بكند مسجدی كه بالأخره شكایت دارد یا شفاعت دارد واقعاً درك می‌كند این طور نیست كه یك جمادی باشد ممكن نیست چیزی نشانه حق باشد و از شعور بهره‌ای نداشته باشد نشان خدایی است كه علیم است نشانه خدای علیم با علم و آگاهی همراه است اگر نشانه خدای علیم است باید علم را داشته باشد لذا همه اینها چیز می‌فهمند آگاه‌اند باخبرند و انسان از حال آنها بی خبر است و خبری ندارد در اوایل سورهٴ مباركهٴ «بقره» گذشت كه سنگها یكسان نیستند ﴿وَ إِنَّ مِنْها﴾درباره بعضی از دلها فرمود: ﴿ وَ إِنَّ مِنْها﴾ ﴿فَهِیَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً﴾ درباره قلوب فرمود كه بعضی از حجارها هستند كه ﴿وَ إِنَّ مِنْها لَما یَشَّقَّقُ فَیَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ وَ إِنَّ مِنْها لَما یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اللّهِ﴾ ما برای ما این حرفها بیگانه است واقعاً سرّش این است كه سری به این حرفها نزدیم سنگ گریه می‌كند سنگ شهادت می‌دهد سنگ شكایت می‌كند اینها برای ما كه محجوبیم تقریباً ناآشنا است اما ظواهر قرآن كریم این است كه اینها چیز می‌فهمند و ممكن است كه یك آیه ظهور داشته باشد یا ده آیه ظهور داشته باشند یا روایاتی كه در این زمینه وارد شده است سند به تواتر نرسد اما از جمع روایات و آیات به طور یقین می‌شود كشف كرد كه از نظر مسایل دینی اینها چیز می‌فهمند مسئله زمین كه هر روز چند بار می‌گوید «انأ بیت القربه، انأ بیت الوحشه» این همه‌اش حمل بر مجاز نیست زمینی كه قبر مؤمن می‌شود اظهار نشاط می‌كند می‌گوید تو وقتی كه روی من راه می‌رفتی من خوشحال بودم الآن كه در آغوش منی من خیلی مسرورم اینها مجاز نیست ما یك روایت دو روایت بیست روایت سی روایت را حمل بر مجاز بكنیم ولی نمی‌شود با همه این روایات معامله مجاز كرد در شواهد گوناگون در شرایط گوناگون از جمع این روایات به طور اطمینان می‌شود گفت كه منظور آن است اینها درك می‌كنند شفاعت دارند شكایت دارند ناله دارند زمینی كه مؤمن در او عبادت می‌كرد بر او گریه می‌كند این یك روایت است خبر واحد است در این گونه از معارف حجت نیست اما اگر وقتی به صد روایت و دویست روایت رسید در فرازهای گوناگون یك چیز جامعی را تفهیم می‌كند.


فایل صوتی و متنی ۱۷۵ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 

گوشه‌ای از تفسیر آیت الله جوادی آملی ۱۵: تشریعتان باید با تكوینتان باید هماهنگ باشد وگرنه می‌شود ناهماهنگی قانون با نظام تكوین یعنی در جهت خلاف شنا كردن

نوشته شده توسط :آ نوری
1399/01/19-11:13

به نام خدا
 تشریعتان باید با تكوینتان باید هماهنگ باشد وگرنه می‌شود ناهماهنگی قانون با نظام تكوین یعنی در جهت خلاف شنا كردن لذا به اینها می‌گویند كه همه موجودات را خدا می‌پروراند شما كه از این قانون مستثنا نیستید شما را هم باید خدا بپروراند پرورش شما نظیر پرورش گل و گیاه نیست كه با یك قدری باران و یك قدری آفتاب حل بشود كه شما را اندیشه می‌پروراند شما را قانون می‌پروراند شما از آن جهت كه بدن دارید باران می‌باریم زمین را زرخیز و حاصلخیز می‌كنیم و این مواد طبیعی را به شما می‌دهیم ﴿مَتاعًا لَكُمْ وَ ِلأَنْعامِكُمْ﴾ اما وقتی سخن از قانون و وحی است دیگر ﴿مَتاعًا لَكُمْ وَ ِلأَنْعامِكُمْ﴾ نیست ﴿كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ﴾ نیست وقتی نوبت به دین می‌رسد سخن از تعقل است و تدبر كه مخصوص شما است می‌فرماید شما باید دین از كسی را قبول كنید كه همه در برابر او خاضع‌اند عمده ﴿وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ﴾ مقید شد تقسیم شد به طوع و كره سه چهار طائفه در قرآن كریم بود طائفه سجده است، طائفه تسلیم است طائفه تسبیح است و امثال ذلك كه آنها در بحث دیروز اشاره شد عمده این است كه فرمود خواه و ناخواه حرف خدا را قبول می‌كنند در نظام تكوین كره در مقابل طوع است یعنی با كراهت با بی‌میلی اما كُره در مقابل یُسر است كُره یعنی دشواری سخن از كُره نیست سخن از دشواری نیست سخن از بی میلی است گاهی انسان چیزی را مایل است علاقمند است به او دل بسته است اما یك كاری است برای او دشوار مثل اینكه مادر دوران بارداری را با دشواری طی می‌كند اما به این كار علاقمند است در سوره «احقاف» آیه پانزده فرمود: ﴿وَ وَصَّیْنَا اْلإِنْسانَ بِوالِدَیْهِ إِحْسانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَ وَضَعَتْهُ كُرْهًا وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْرًا﴾ فرمود ما به انسان سفارش كردیم كه پدر و مادرش را گرامی بدارد مادر او دوران بارداری را با كُره گذراند نه با كَره.
پرسش: ...
پاسخ: بله آن اكراهی است من الكَره اینجا كُره یعنی دشواری اگر این بی میلی از خارج تحمیل بشود این فشار از خارج تحمیل بشود می‌شود كُره اگر از درون برخیزد می‌شود كَره، كَره یعنی با كراهت و بی میلی مادر نسبت به دوران بارداری كراهت ندارد بلكه كمال علاقه را دارد اما یك فشاری است بر او این كُره است یعنی سخت است نه اینكه او با كراهت بار را بردارد یا با كراهت كودك را بپروراند او با شوق می‌پروراند ولی با سختی و دشورای پس كُره از بحث خارج است می‌ماند كَره، كَره یعنی بی میلی بی میلی دو جور است یك بی میلی مقطعی و موضعی یك بی میلی كلی، بی میلی كلی در جهان اصلاً نیست یعنی وقتی كه انسان از دور این جهان را می‌نگرد می‌بیند یك واحد هماهنگی است كه دارد به مقصد می‌رسد از دور وقتی كل جهان را به عنوان یك واحد می‌نگرد می‌بیند كه همه در خروش‌اند تا به آن مقصد اصلی‌شان برسند از این معنا كه مجموعه جهان به عنوان یك واحد هماهنگ و منسجم مطرح است در سوره «فصلت» آیه یازده این چنین سخن به میان آمد فرمود: ﴿ثُمَّ اسْتَوی إِلَی السَّماءِ﴾ یعنی ذات اقدس الهی اول زمین را گستراند و آماده كرد ﴿ثُمَّ اسْتَوی إِلَی السَّماءِ وَ هِیَ دُخانٌ﴾ مثلاً در حد یك گازی یا مانند آن بود ﴿فَقالَ لَها وَ لِْلأَرْضِ ائْتِیا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ﴾ به زمین و آسمان دستور داد كه خواه و ناخواه بیایید بی‌میل یا با میل بیایید اینها عرض كردند ما می‌آییم و با میل هم می‌آییم نه تنها ما می‌آییم و با میل هم می‌آییم بلكه همه تو را طلب می‌كنند در جواب نگفتند با اینكه ضمیر مؤنث است همه جا ﴿فَقالَ لَها﴾ یعنی للسماء ﴿وَ لِْلأَرْضِ ائْتِیا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قالَتا﴾ تا اینجا سخن از تثنیه است اما در جواب ﴿قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ﴾ نه طائعَین یعنی نه تنها من و رفیقم یعنی من و آسمان یا آسمان نگفت كه من و رفیقم یعنی من و زمین بلكه همه با طوع و رغبت تابع فرمان توییم ﴿قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ﴾ یعنی مشتاقانه می‌آییم اگر سخن از زمین و آسمان است منظور مجموعه نظام هستی است اگر منظور خصوص زمین و آسمان باشد من فی السماء و من فی الارض در كنارش ذكر می‌شود آنجا كه زمین و اهل‌اش آسمان و اهلش جمعاً مرادند تعبیر قرآن آسمان و زمین است آنجا كه منظور خصوص آسمان و خصوص زمین است برای اضافه كردن ساكنان آسمان و زمین من فی السماء اضافه می‌شود من فی الارض اضافه می‌شود و مانند آن پس در این مجموع كسی از دور بخواهد با این مجموع در تماس باشد ببیند یك واحد هماهنگی است كه دارد می‌گردد وقتی وارد این مجموعه شد می‌بیند كه همه دارند می‌گردند اما بعضی‌ها دارند فدای بعضی می‌شوند مثل اینكه یك كارخانه منسجم و منظمی تنظیم شده است كسی از دور كه این كارخانه را نگاه می‌كند می‌بیند واحد منظمی است كه این كارخانه با میل خود تولیداتی دارد وقتی وارد دستگاه كارخانه می‌شود می‌بیند این پیچ ومهره‌ها همه یكسان نیستند بعضی‌ها بعضی را فرسوده می‌كنند بعضی به منزله سنگ زیرین آسیایند تا آن یكی بگردد برای آن كه فرسوده می‌شود كَره است برای آن كه می‌فرساید طوع است یك كَره و طوع نسبی در درون این كارخانه هست وقتی از بیرون آدم نگاه می‌كند می‌بیند این كارخانه در كمال سلامت كارش را انجام می‌دهد ذات اقدس الهی كه خارج سموات و ارض است به كل مجموعه دستور داد بیایید اینها عرض كردند اطاعت وقتی از زبان تك تك مجموعه ما را باخبر می‌كند می‌فرماید اینها دو قسم‌اند بعضی بالطوع‌اند بعضی بالكره اند بعضی روی میل بعضی روی بی میلی حوادث دردناكی كه می‌آید اینها تحمل می‌كنند برای بعضی شیرین است می‌گویند «ما رأیت الا جمیلا» برای بعضی سخت است بعضی‌ها با میل درون بعضی با بی‌میلی درونی ولی همه تابع اند مرض آوردیم یكی می‌گوید ﴿لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ این ﴿قُلْ لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ را همه می‌خوانند اما یك عده با سختی می‌گویند ﴿لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ ولی فكرشان علینا است لام می‌خواند ولی علی تلقی می‌كند ﴿قُلْ لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ لنا می‌خواند ولی آن رنجی كه در درون او است كه اگر دستم رسد كذا و كذا این علی است اما اولیاء الله می‌گویند ﴿لَنْ یُصیبَنا إِلاّ ما كَتَبَ اللّهُ لَنا﴾ لذا از صحنه كربلا هم به عنوان «ما رأیت الا جمیلا» یاد می‌كنند.
«و الحمد لله رب العالمین»


فایل صوتی و متنی ۱۷۴ سوره مبارکه آل عمران




نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:


ابزار دانستنی ها برای وبلاگ





The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic