بعد از این نور به آفاق دهم از دل خویش/ که به خورشید رسیدیم و غبار آخر شد

بسم الله الرحمن الرحیم رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَیْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِیدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآیَةً مِنْكَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ (مائده/114)

نوشته شده توسط :آ نوری
1396/12/28-10:27

بسم الله الرحمن الرحیم

 رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَیْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِیدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآیَةً مِنْكَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ (مائده/114)

همه در تکاپوی عیدند، دستفروشان به خط شده و بازارچه ها که باز هم از صف ازدحام جمعیت کم می آورند و جاده ها که هنوز چند روز مانده به عید، نوروزی شده اند، همه تلاش می کنند به شادترین شکل ممکن، سال کهنه را به سینه خاطرات بسپارند و مهیای احسن الحال شوند.
شادی زیباست، جامه نو به تن کردن و خانه تکانی دل و خانه و شهر و خرید و تغییر و با هم بودن ها و سفر و هر چه باعث حال خوب شود، زیباست اما زیباتر وقتی می شود که همه شاد باشند و نوروز به خانه همه، سرکی هر چند کوتاه بکشد.
اما در و دیوارهای فقر زیر پوست همین شهر و آسمانی که همه ما در آن نفس می کشیم و به دنبال حال خوب عیدیم، خیلی، نوروز را نمی شناسند، پدرانی آبرودار و شرمسار از شرایط اقتصادی و جیبی که موقعیت پدر خانواده را نمی فهمد که عید باید یاری اش می کرد و نکرد.
و کودکانی که عید را فقط در نقش ماهی و سبزه بساط دوره گردان و مغازه دارها لمس می کنند چون در این چاردیواری چیزی عوض نمی شود نه لباس تازه ای بر قامت خانه و نه اهالی خانه.
قلک دلش که می شکند پر از اشک های کودکانه است پر از قیمت کیف هایی که نخریده، عروسک هایی که نداشته و تنقلات بچه گانه ای که نخورده، نخواستن را بلد شده است. یاد گرفته که باید بزرگ فکر کند، از ابتدا نداری را بخش کرده است.
زیر پوست اجتماع پر است از ویروس فقر که خوره وار پیش می راند، اینجا پر از قلب هایی است که فقط طعم حسرت را چشیده اند، خروار خروار نداری را قاب کرده اند و بر دیوار خانه کوبیده اند، نه گردی می توان از سقف فرویخته خانه روفت و نه امیدی برای نوکردن جامه هست.
 هزاران کودک بی سرپرست در کشور هر شبانه روز، آینده خود را در دلهره های کودکانه ضرب می کنند تا رقمی به دست بیاید که آسوده آنها را به آغوش خوابی آرام ببرد، و زنان بی سرپرست ، که هر روز بر ساعت کار و رنج و قناعت خود پیمانه ای می ریزند تا از قافله طبقه سومی حداقل جانمانند.
میلیون ها پدر لحظه به لحظه از حساب پس انداز در کنار خانواده بودن، کسر می کنند تا بر ذخیره اندوخته برای پاک کردن عرق شرم و کمبودهای خانواده، اضافه کنند تا مگر خود را از نقطه زیرین خط فقر به خود خط بکشانند.

نوروز می آید 

تا درد فقر و نداری بیش از هر زمان دیگر 

دل کوچک کودکان فقیر را بفشارد 

کودکانی که زمستانی سرد را با کفش های پاره و لباس های کهنه 

در کلبه های محقرانه و سرد و دود گرفته سپری کرده اند 

کودکانی که با بوی برنج و گوشت مدت هاست بیگانه اند 

کودکانی که طعم میوه را فراموش کرده اند

نوروز می آید تا درد فقر و نداری بغض در گلوی کودکان فقیر گره زند 

و قطره اشکی از گوشه چشمی بچکاند    .. 

لباس های فاخر و نو ، میوه و آجیل های رنگارنگ،

اسکناس های تا نخورده ،برای ثرونمندان است 

و سهم  تو ای کودک فقیر

حسرت است 

 تو به یک تخم مرغ رنگی دل شاد کن 

نوروز برای تو همین است 

شاید یک ثروتمند دل به رحم آمده اتفاقی از کوچه فقر بگذرد

و لباس کهنه دردانه اش را برایت هدیه کند 

وتو با حسرت بگویی

      نه، نوروز مال فقرا نیست ....

ودر این میان چه لذت بخش است زندگی كسانی كه تقسیم كردند شادی خود را با دیگران

با عرض تبریك میلاد با سعادت امام محمد باقر(علیه السلام) سال خوبی را برای شما همكاران گرامی وخانواده محترمتان از خداوند متعال خواستارم به امید روزی كه همه در كنار هم طعم ولذت شاد بودن را حس كنیم.

 الّلهُــــــمَّ عَجِّــــــلْ لِوَلِیِّکَــــــ الْفَـــــــــرَجْ

 

 

 





نظرات() 

بسم الله الرحمن الرحیم رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) در مجلسی سوره زلزال را می خواند تا رسید به این آیه: وَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ

نوشته شده توسط :آ نوری
1396/12/21-12:06

                                                   بسم الله الرحمن الرحیم

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) در مجلسی  سوره زلزال را می خواند تا رسید به این آیه:

وَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ

فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ

پس هر آن کس که اندکی کار نیک یا بد انجام دهد،نتیجه  آن را می بیند.

یک نفر عرب صحرا نشین سخت تحت تأ ثیر قرار گرفت و عرض کرد: ای رسول خدا مثقال ذره؟! (یعنی حتی یک ذره عمل فراموش نمی شود؟(

پیامبر (ص) فرمود: آری.

بادیه نشین: فریاد برآورد: واحسرتا وا اسفاه (وای بر من در مورد آشکار شدن بدی) و گریه می کرد

گفت: اگر در قران هیچ آیه ای غیر از این نباشد برای انسان بس است

رسول خدا (ص ) وقتی حال او را دید، فرمود این بادیه نشین کسی است که دلش از ایمان، خبر می دهد و آمیخته با ایمان است.

 

نكته: خداوند یكی از نشانی های مهم اهل ایمان را دگرگونی احوال با شنیدن آیات قران میداند:

 

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَانًا

مؤمنان همان كسانى‏ اند كه چون خدا یاد شود دلهایشان بترسد و چون آیات الهی بر آنان خوانده شود بر ایمانشان بیفزاید(انفال/2)

 

وبه یقین چه روز گار سختی خواهیم داشت اگر فكر كنیم نتیجه كار هایمان را نمی بینیم  و آیات الهی هیچ دگرگونی در زندگی ما به وجود نیاورد.






نظرات() 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ تبریك به مناسبت فرا رسیدن میلاد با سعادت انسیّةحوراء ، سیدةالنساء ، حضرت زهرا (سلام الله علیها )

نوشته شده توسط :آ نوری
1396/12/16-10:45

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

تبریك به مناسبت فرا رسیدن  میلاد با سعادت انسیّةحوراء ، سیدةالنساء  ، حضرت زهرا (سلام الله علیها )





نظرات() 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ عارفی از شاگردانش پرسید به نظر شما چه زمانی میتوانیم بگوئیم ظلمت شب تمام شده و سپیده دم آغاز گشته است؟

نوشته شده توسط :آ نوری
1396/12/16-10:14

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

 عارفی از شاگردانش پرسید به نظر شما چه زمانی  میتوانیم بگوئیم ظلمت شب تمام شده و سپیده دم آغاز گشته است؟

یكی گفت: زمانی كه آدم از فاصله معینی بتواند سگ ومیش را از هم تشخیص دهد در آن هنگام شب تمام گشته وروز آغاز میشود.

دیگری گفت: زمانی كه بتوانیم درخت زیتون را از درخت انجیر تشخیص دهیم.

سومی گفت: زمانی كه  خورشید بیرون بیاید وهمه جا روشن شود.

عارف گفت: همه اینها درست اما حقیقتاً زمانی كه یك نفر از راه برسد و ما فكر كنیم كه او برادر ماست ظلمت شب تمام شده و روز آغاز میشود.

تا انسان ها همه چیز را برای خود میخواهند كه اول خودشان به نوایی برسند وبعد اگر دلشان سوخت شاید به فكر دیگری هم بیفتند  در ظلمت شب به سر میبرند واز ایمان بی بهره. تا انسان ها به فكر دیگران نباشند ودیگران را برادر دینی خود نخوانندكه از انجام بدی و ظلم در حق آنها خود داری نمایند در ظلمت شب به سر میبرند.

این داستان را مولایمان حضرت علی (ع) با تعبیر زیباتری بیان كرده.كه این سخن حضرت میزان ایمان انسان را میرساند.

"یَا بُنَیَّ اجْعَلْ نَفْسَكَ مِیزَاناً فِیمَا بَیْنَكَ وَ بَیْنَ غَیْرِكَ فَأَحْبِبْ لِغَیْرِكَ مَا تُحِبُّ لِنَفْسِكَ وَ اكْرَهْ لَهُ مَا تَكْرَهُ لَهَا"

'اى فرزند عزیز، نفس خویش را میزانى بین خود و بین دیگران قرار ده و آنچه كه براى خود دوست می‎داری، برای دیگران هم دوست بدار و آنچه براى خود نمى‏پسندى، براى دیگران هم مپسند. (نهج البلاغه/نامه 31)

آیا  ما این چنین هستیم........






نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:


ابزار دانستنی ها برای وبلاگ





The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic